المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٦٨ - مبحث ابدال

تصغير: مضاف اليه.

باء: حرف جرّ.

واو: مجرور به « باء » ، متعلّق به « افعلا ».

ذا: اسم اشاره و مشار اليهش « قلب بباء» مى‌باشد، مفعول براى « افعلا ».

ترجمه:

الفى كه بعد از كسره يا ياء تصغير درآمده است را به ياء قلب كن و همين قلب را نيز راجع به « واو » عملى بساز.

متن: «٩٥٤»

تجزيه و تركيب‌

فى: حرف جرّ.

آخر: اسم فاعل، مجرور به « فى » متعلّق به « استقرّ » ، صفت براى « بواو ».

او: عاطفه.

قبل: اسم، مضاف، ظرف، معطوف به « آخر ».

تاء: مضاف اليه، مضاف.

التأنيث: مضاف اليه.

او: عاطفه.

زيادتى: مضاف، معطوف به « آخر ».

فعلان: مضاف اليه.

ذا: اسم اشاره، مشار اليهش قلب به ياء مى‌باشد، مفعول مقدّم براى « رأوا ».

ايضا: مفعول مطلق تأكيدى براى فعل محذوف.

رأوا: فعل و فاعل.

ترجمه:

واوى كه اين صفت دارد در آخر يا پيش از تاء تأنيث يا قبل از الف و نون زائده در « فعلان » قرار گرفته است به ياء قلب مى‌شود.

متن: «٩٥٥»