المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٩١ - فصل وقف به هاء سكت و احكام آن

مى‌نمود كافى بوده و شامل حكم به جواز نيز مى‌شد.

قوله: لم يتسنّه و انظر: آيه (٢٥٩) از سوره بقره.

متن: «٩٠٠»

تجزيه و تركيب‌

الالف: اسم، معرف بالف و لام، موصوف، مفعول مقدّم براى « امل ».

المبدل: به صيغه اسم مفعول، صفت براى « الالف ».

من: حرف جرّ.

يا: مجرور به « من » ، متعلّق به « المبدل ».

فى: حرف جرّ.

طرف: مجرور به « طرف » ، متعلّق به « استقرّ » حال يا صفت براى « الالف ».

امل: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مزيد، باب افعال.

كاف: حرف جرّ.

ذا: اسم اشاره، مجرور به « كاف » ، متعلّق به « استقرّ » ، خبر مقدّم براى « الواقع ».

الواقع: مبتداء.

منه: جارّ و مجرور، متعلّق به « الواقع ».

الياء: فاعل است براى « الواقع ».

خلف: حال است از « الياء » و سكونش بخاطر وقف برآن مى‌باشد.

ترجمه:

الفى كه بدل از ياء و در طرف واقع شده را اماله كن و نيز الفى كه ياء از آن جانشين شده است را اماله نما.

متن: «٩٠١»