المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٢٩ - مبحث نسب

ما: موصوله، مبتداء مؤخّر.

لها: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، صله و عائد براى « ما ».

واو: عاطفه.

لام: حرف جرّ.

الاصلى: مجرور به « لام » ، متعلّق باستقرّ، خبر مقدّم.

قلب: مبتداء مؤخّر.

يعتمى: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، ثلاثى مزيد، از باب افتعال، متعدّى، صفت براى « قلب ».

ترجمه:

آنچه براى مدّه تأنيث ثابت است براى شبه آن يعنى الف الحاقى و همچنين الف اصلى نيز ثابت مى‌باشد و براى الف اصلى حكم قلب اختيار شده است.

متن: «٨٥٩»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

الالف: اسم، معرّف بالف و لام، مفعول مقدّم، موصوف.

الجائز: اسم فاعل، صفت براى « الالف ».

اربعا: مفعول براى « الجايز ».

ازل: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، متعدّى، ثلاثى مزيد، باب افعال، ضمير مستتر در آن فاعلش مى‌باشد.

كذاك: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، خبر مقدّم.

ياء: اسم، مضاف، مبتداء مؤخّر.

المنقوص: مضاف اليه.

خامسا: حال است از « ياء المنقوص».

عزل: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، مجهول، بدل از خبر يعنى « كذاك ».

ترجمه:

الفى كه از مرتبه چهارم گذشته است را حذف كن و همچنين ياء منقوصى كه‌