المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٩٢ - مبحث حكايت

بگو: من زيدا (كدام زيد را)؟

و به آن كسى كه گفته: مررت بزيد (گذشتم به زيد).

بگو: من زيد (به كدام زيد)؟

حال اگر « من » مقرون به حرف عطف باشد همچون « و من زيد».

در تمام حالات « زيد » بعد از « من » را بايدد مرفوع خواند اعمّ از اينكه در وقت؟؟؟ مرفوع يا منصوب و يا مجرور بوده باشد.

تتمّه مبحث حكايت‌

گفته شد كه حكايت نكره جايز و از ميان معارف تنها علم را مى‌توان حكايت كرد.

اكنون مى‌گوئيم:

غير آنچه گفتيم را نمى‌توان حكايت نمود ولى يونس اجازه داده است كه هرمعرفه را حكايت كرد و مصنّف در ذيل اين كلام گفته است:

ما براى يونس در اين حكم موافقى نيافتيم.

قوله: كلف: يعنى عاشق است.

قوله: حاكيا له: ضمير در « له » به قوم راجع است.

قوله: تعيّن الرفع مطلقا: چه علم محكى در كلام مخبر مرفوع بوده و يا منصوب و يا مجرور باشد.

متن: «٧٥٨»

تجزيه و تركيب‌

علامة: اسم، مضاف، مبتداء.

التأنيث: مضاف اليه.

تاء: خبر.

او: حرف عاطف.

الف: معطوف به « تاء ».