کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥٩١ - ذكر اولاد آن حضرت از ذكور و اناث عليه و
و يحيى و عون و مادر ايشان اسماء بنت عميس است.
و محمد اوسط مادر او امامه بنت ابى ابى العاص است، و اين امامه دختر زينب بنت رسول اللَّه است ٦.
و ام الحسن و رمله كبرى مادر ايشان ام سعيد بنت عروه است.
اين مذكورات از عقود نكاحاند، و بقيه اولاد از امهات متفرقهاند كه ام ولدند.
و در روز شهادت آن حضرت چهار حره در عقد نكاح آن حضرت بودند: يكى امامه بنت ابى العاص كه دخترزاده رسول اللَّه بود ٦ كه بعد از رحلت خاله او فاطمه زهرا صلوات اللَّه عليها خواست، و ديگر ليلى بنت مسعود التميميه، و ديگر اسماء بنت عميس خثعميه، و ديگر ام البنين كلابيه و مادر آن هجده فرزند ام ولد بودهاند و اللَّه اعلم.
مؤلف كتاب رحمه اللَّه ميفرمايد: كه اين آخر آن چيزيست كه ايراد نمودم از مناقب امير المؤمنين (ع) و زبان معذرت گشودهام اعتماد بر كرم او مينمايم از تقصير و ميل قلبى معطوف داشتهام در جميع اين مزايا و مناقب بمعاذير؛ بآن كه شروع نمودهام در اثبات امرى كه استقصاى آن ممكن نيست، و خوض كردهام در شىء كه احصاى آن ميسر نه، عقل دوربين عاجز است از احاطه مفاخرش، و درك تيز آئين قاصر است از اتيان بمآثرش؛ و چگونه احصا توان كرد شرف كسيرا كه هر چه تصور كنند او از آن أرفع و أعلى باشد، و هر چه تفكر نمايند از آن اجل و اولى بود، صواب و سداد كلمات با بركات اوست و هدى و رشاد از سمات نسمات او.