کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥٦٧ - فصل

خون ايشان را حلال ساخته بود، و قتل در محل خود وقوع يافته.

فاما آنكه مردم ما را ترك كرده‌اند و بما اجتماع و اتفاق نمى‌كنند محرومى ايشان از ما بيشتر است از محرومى ما از ايشان.

و اما آنكه مى‌گوئى كه زعم ما آنست كه ما را ملكى باشد مهدى لقب زعم در كتاب الهى شرك است كما قال اللَّه تعالى: زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا و همه كس شاهد است كه ما را ملك و سلطنت خواهد بود و اگر چه باقى نماند از دنيا مگر يك روز كه حق سبحانه و تعالى برخواهد انگيخت از براى اين امر از ما كسى را كه پر گرداند زمين را از داد و عدل همچنان كه پر شده باشد از جور و ظلم ايشان سلطنت نكنند يك روز را مگر كه ما دو روز خواهيم كرد؛ و نكنند ايشان يكماه مگر ما دو ماه و نكنند ايشان يك سال مگر ما دو سال.

و اما آنكه مى‌گوئى كه مهدى عيسى بن مريم است عيسى نزول اجلال خواهد فرمود بر دجال كه او چون عيسى را ببيند بگدازد چنانچه گداخته مى‌شود شحم و امام از ما مردى خواهد بود كه عيسى بن مريم بوى اقتدا كند، و در عقب او نماز بگذارد و اگر خواهم نامش بگويم.

و اما ريح عاد و صاعقه ثمود آن هر دو عذاب الهى‌اند، و پادشاه ما الحمد للَّه كه محض رحمت حق خواهد بود.

و ديگر زبير حديث كند كه معاويه حج گذارد و پيش ابن عباس نشست، ابن عباس از او اعراض كرد، معاويه گفت كه: چرا از من اعراض مى‌كنى و اللَّه كه مى‌دانى كه من احقم بخلافت از ابن عم تو؟ ابن عباس گفت كه: چرا براى آنكه او مسلم است و تو كافر؟ گفت نه از براى اين و ليكن ابن عم من عثمان مظلوم كشته شده، ابن عباس گفت: عمر نيز مظلوم كشته شد، گفت كه: قاتل عمر كافر بود