کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٧٢ - در ذكر تزويج امير المؤمنين بسيدة نساء العالمين صلوات الله عليهما

تزويج كنم فاطمه را بعلى، تو برو و فلان و فلان را بيار از أصحاب، من رفتم و ايشان را حاضر كردم، چون مجلس منعقد شد آن حضرت فرمود اين خطبه را كه:

الحمد للَّه المحمود بنعمته، المعبود بقدرته، المطاع بسلطانه، المرهوب من عذابه، المرغوب اليه فيما عنده، النافذ امره في ارضه و سمائه، الذى خلق الخلق بقدرته، و ميزهم باحكامه، و اعزهم بدينه؛ و اكرمهم بنبيه محمد ٦.

ثم ان اللَّه جعل المصاهرة نسبا لا حقا، و أمرا مفترضا، و شج بها الارحام، و الزمها الانام، فقال تبارك اسمه و تعالى جده‌ وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً وَ كانَ رَبُّكَ قَدِيراً فامر اللَّه يجرى الى قضائه، و قضاؤه يجرى الى قدره، فلكل قضاء قدر، و لكل قدر اجل، و لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ، يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ‌

بعد از آن فرمود كه: من شما را گواه ميگيرم كه تزويج كردم فاطمه را بعلى بر صداق چهار صد مثقال نقره اگر على باين راضى باشد، و امير المؤمنين (ع) غايب بود بآن كه رسول اللَّه ٦ او را فرستاده بود بحاجتى و مهمى.

بعد از آن فرمود كه: طبقى از بسر آوردند و در پيش ايشان نهادند، آن حضرت فرمود كه:

هر كه خواهد از آن بردارد، ما اين چنين كرديم كه ناگاه امير المؤمنين (ع) آمد، رسول اللَّه بجانب او التفات كرده تبسم فرمود و گفت: يا على حق سبحانه و تعالى مرا امر فرمود كه تزويج كردم بتو فاطمه را