کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٥٠ - در ذكر مؤاخات آن حضرت(ع)

الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‌ بطريقى كه اختصاص يافته اين آيت بآن حضرت چنانچه سمت ذكر يافت.

و ديگر نظير اوست در ادا و تبليغ احكام بدليل وحى كه ورود يافته در باره او در رسانيدن سوره براءت بأهل مكه كه جبرئيل نازل شده گفت كه: أداى اين احكام ترا ميبايد كرد يا كسى كه او از تو باشد، و امير المؤمنين (ع) آن حكم را رسانيد در موسم بآن مردم و ديگر نظير اوست بآن كه مولى امت است بدليل حديث:

من كنت مولاه فعلى مولاه‌

و ديگر نظير اوست در مماثلت نفس كه نفس او بمنزله نفس رسولست بدليل آيت مباهله كه‌ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ‌ زيرا كه فرمود كه بيائيد تا بخوانيم نفسهاى خود را و داعى خواننده نفس خود نيست بلكه داعى نفس غير خود است، پس ثابت شد كه مراد نفس على است در دعا.

و ديگر نظير اوست در فتح باب در مسجد مثل فتح باب رسول اللَّه ٦ و عبور او در مسجد مثل عبور و دخول آن حضرت است.