يهود مدينه با ايشان بمقام بحث درآمده گفتند: شما بر چيز نيستيد ايشان نيز همين گفتند كما قال اللَّه تعالى‌ وَ قالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصارى‌ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ وَ قالَتِ النَّصارى‌ لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ و هر دو راست مى‌گفتند.

چون رسول اللَّه نماز عصر را ادا فرمود أسقف با قوم آمده گفت: يا محمد چه مى‌گوئى در باره مسيح؟ آن حضرت فرمود كه: او بنده‌ايست از خداى تعالى كه او را برگزيد و رسالت داد، أسقف گفت: آيا هيچ ميدانى كه او را پدرى بوده كه سبب تولد او باشد؟ گفت: ميان مريم و كسى نكاحى نبود كه او را پدر باشد، گفت: پس چون مى‌گوئى كه او عبد مخلوق است و تو هيچ بنده را نمى‌بينى كه بى‌پدر باشد؟ حق سبحانه و تعالى آيت فرستاد كه:

إِنَّ مَثَلَ عِيسى‌ عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ‌ يعنى بدرستى كه صفت عيسى و شأن غريب او نزد خداى تعالى يعنى علم و قدرت او كه انسان بى‌پدر بيافريند همچو صفت آدم است كه شما تصديق ميكنيد كه او بى‌پدر و مادر مخلوق شد و او را ابن اللَّه نمى‌گوئيد، پس شخصى كه از مادر بى‌پدر در وجود آيد چگونه او را پسر خداى مى‌خوانيد، بيافريد قالب او را خداى تعالى از خاك پس گفت آن قالب مصور را كه: بحكم من بباش زنده بروح پس اينكه از عيسى گفته شد درست و راستست پس مباش از شك آرندگان، پس هر كه خصومت كند با تو مجادله نمايد در باب عيسى پس از آنكه بتو آمد از دانستن عيسى كه بنده و رسولست پس بگوى ايشان را كه بيائيد از براى مباهله بخوانيم پسران ما و پسران شما را و زنان ما و زنان شما را و نزديكان ما و نزديكان شما را پس جهد كنيم در تضرع و دعا يا طلب لعنت كنيم بر يك ديگر پس بكنيم لعنت خداى را بر دروغ گويان، يعنى نفرين كنيم بر أهل كذب.