کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٠٤ - در بيان آنكه آن حضرت(ع) أفضل اصحابست

پيغمبر ٦ آمد و مرا بجاى خود خسبانيد و برخاست و بنماز مشغول شد، و بعد از آن طرف جامه خود را بر من پوشانيد و باز برخاسته بنماز اشتغال نمود تا آنچه خداى خواست گزارد، و بعد از آن فرمود كه يا ابن أبى طالب تو از اين مرض خلاص شدى و باكى ندارى و من هيچ چيز از خداى تعالى نخواسته‌ام از براى خود مگر مثل آن از براى تو نيز از او خواسته‌ام و هيچ چيز نخواسته‌ام كه بمن اعطا نفرموده الا آنست كه فرمود بعد از تو پيغمبرى نخواهد بود.

در احاديث ديگر بعد از من ورود يافته و در اين حديث بعد از تو اين اشارتست كه او بمنزله نفس پيغمبر است ٦.

هم در مناقب از جابر روايت ميكند كه ما نزد پيغمبر ٦ بوديم كه على بن أبى طالب (ع) آمد آن حضرت فرمود كه: برادر من آمد و بعد از آن ملتفت شد بجانب كعبه و دست مبارك بر آن زد و فرمود: بآن خدائى كه جان من بيد قدرت اوست كه اين و شيعه اين رستگارانند در روز قيامت؛ و ديگر فرمود كه: او اول شماست در ايمان بمن، و أوفى شماست بعهد الهى، و أقوم شماست بأمر پادشاهى، و أعدل شماست در رعيت، و أقسم شماست بسويت، و أعظم شماست نزد حضرت عزت بمزيت، گفت كه: بعد از اين اين آيت نازل شد كه: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ يعنى بدرستى آنان كه گرويده‌اند و كرده‌اند عملهاى پاك و ستوده آن گروه ايشانند بهترين همه آفريدگان. و بعد از آنكه اصحاب محمد او را