کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٩ - در بيان آنكه آن حضرت با قرآن است و قرآن با اوست و او با حق است و حق با او

نخواهند ورزيد و هرگز از يك ديگر جدا نخواهند شد؟ گفت: بلى.

و نيز در مناقب مذكور است كه چون زيد بن صوحان را در جنگ جمل ضربتى رسيد امير المؤمنين ٧ ببالين وى آمد و با او هنوز رمقى باقى بود و او را پرسيده فرمود رحمك اللَّه يا زيد و اللَّه كه من ترا يافتم و شناختم كه مئونت تو خفيف بود و معونت تو كثير، او سر برداشت و گفت فرحمك اللَّه بحق خداى سوگند كه من ترا چنان دانستم كه بجميع اوصاف الهى عالمى و به آيات او عارف، و و اللَّه كه من با تو بمقاتله نيامدم از روى جهل و نادانسته؛ و ليكن من از حذيفه يمانى شنيده بودم كه پيغمبر فرمود و من از آن حضرت شنيدم كه: على امير برره است و قاتل فجره و منصور است كسى كه او را نصرت دهد، و فرو گذاشته مى‌شود كسى كه او را فرو گذارد، بدان كه حق با اوست و امر او متبع است پس ميل كنيد بجانب او.

و از ام سلمه رضى اللَّه عنها مرويست كه من شنيدم از پيغمبر ٦ كه فرمود على باقر آن است و قرآن با او، و از يك ديگر جدا نخواهند شد تا در كنار حوض بمن رسند.

و در مناقب بچند طريق اين حديث مذكور است.

و هم در مناقب مذكور است روايت از شهر بن حوشب گفت: من نزد ام سلمه بودم مردى آمد و بر او سلام كرد گفت: تو چه كسى؟ گفت من ابو ثابت مولى ابى ذر، گفت: مرحبا به اندرون بيا، من رفتم گفت: در ميان دلهاى پروازكننده دل تو كجا پرواز كرده بود؟ گفتم: با على بودم، گفت: توفيق‌