کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٢ - در بيان آنكه آن حضرت با قرآن است و قرآن با اوست و او با حق است و حق با او

و از ابن عمر روايت كند در مناقب كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه: هر كه از على مفارقت جويد از من مفارقت جسته و هر كه از من مفارقت كند از خداى تعالى مفارقت كرده و از ابو ايوب انصارى نقل ميكند در مناقب كه من شنيدم از پيغمبر ٦ كه: ميگفت مر عمار ياسر را كه گروه باغيه ترا بقتل آرند و تو با حق باشى و حق با تو، أى عمار هر گاه تو بينى كه على ميرود بوادى و همه مردم بوادى غير او ميروند تو بوادى على سلوك كن و وادى مردم را بگذار كه او ترا بهلاكت نزديك نمى‌گرداند و از هدايت بيرون نمى‌برد أى عمار هر كه شمشير را قلاده سازد در امداد و معاونت امير المؤمنين (ع) حق سبحانه و تعالى در روز قيامت گردن‌بندى از در يكتا او را قلاده سازد، و هر كه شمشير را حمايل كند از براى امداد دشمنان على حقتعالى در قيامت گردن‌بندى از آتش در گردن او بياويزد.

و در مناقب ابن مردويه از عبد الرحمن بن ابى سعيد روايت ميكند كه من نشسته بودم نزد پيغمبر ٦ در ميان جماعتى از مهاجر كه امير المؤمنين (ع) آمد و گذشت آن حضرت فرمود كه: حق با اينست.

و از عايشه روايتست كه پيغمبر ٦ فرمود كه: حق با على است لا يزال هر كجا كه باشد.

و ابو ذر از ام سلمه روايت ميكند كه من شنيدم از پيغمبر ٦ كه مى‌فرمود كه: على با حق است و حق با او لا يزال چنين باشد تا بر كنار حوض بمن برسد.

«ج ١٢»