کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٧٤ - در ذكر خصوصيت امامت بائمه اثنا عشر(ع)

و عز الدين محدث از عمر نقل ميكند كه من شنيدم از پيغمبر ٦ كه فرمود: هر قومى كه هست عصبه ايشان از قبل پدرشان مى‌باشد الا اولاد فاطمه كه من عصبه و پدر ايشانم.

و ديگر ابن طلحه ميگويد كه: أما مستند ذوى القربى آنست كه روايت كرده ابو الحسن على بن احمد الواحدى در تفسير خود بسند ابن عباس كه چون آيت‌ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ نازل شد پرسيدند كه يا رسول اللَّه اينها چه كسانند كه حقتعالى امر فرموده ما را بمودت ايشان؟ فرمود كه: على و فاطمه است و هر دو پسر صلوات اللَّه عليهم.

در ذكر خصوصيت امامت بائمه اثنا عشر (ع)

ابن طلحه رحمه اللَّه ميفرمايد كه: ثبوت امامت هر يك از ايشان بنص امير المؤمنين است (ع) مر پسر خود را امام حسن، و از او به برادر خود امام حسين، و از او به پسر خود على بن الحسين همچنين تا صاحب الزمان صلوات اللَّه عليهم.

و اما انحصار ايشان در اين عدد مخصوص پس هر كس از علما چيزى گفته‌اند بعضى بجانب افراط ميل كرده‌اند و بعضى ديگر بطرف تفريط فرود آورده‌اند و طريق وسطى حسن است.

و من ذكر ميكنم آنچه احسن است از نتائج فطن و ابين است از محاسن افكار در سرو علن و ملخص‌