کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥٧٥ - در ذكر شهادت و مدت خلافت و ذكر عدد اولاد آن حضرت(ع)

باز متوجه حسنين شده فرمود كه: ديگر وصيت ميكنم شما را بوى كه او برادر و پسر پدر شما است؛ و شما ميدانيد كه پدر شما او را دوست ميدارد.

و باز متوجه امام حسن شد و فرمود كه: اى پسرك من وصيت ميكنم ترا بپرهيزكارى و ترس از خداى تعالى، و نماز در وقت بپاى داشتن، و زكاة مال در محلش دادن كه صلاة بى‌طهارت صحيح نيست و نماز بى‌زكاة مقبول نيست؛ و وصيت ميكنم ترا بعفو كردن از گناه، و خشم فرو خوردن؛ و صله رحم رعايت كردن؛ و حلم از جاهل پيشه كردن، و در دين تفقه و دانش‌ورزيدن، و تثبت و تمسك در امور نمودن، و تعاهد قرآن كردن بتلاوت، و نيكو داشتن همسايه برعايت، و امر بمعروف نمودن، و نهى از منكر كردن، و از فواحش و زشتيها مجتنب بودن.

بعد از آن چون وفات آن حضرت نزديك شد باز اين وصيت فرمود كه بسم اللَّه الرحمن الرحيم اين آنست كه وصيت ميكند بآن على بن ابى طالب (ع)، اولا شهادت ميدهد كه نيست هيچ معبودى مگر معبود بسزا كه يكتا است در ذات و صفات؛ و شريك و نظيرى نيست او را؛ و آنكه محمد عبد و رسول اوست كه فرستاد حق تعالى او را براه نمودن و هدايت خلق و بدين درست كه اسلامست تا غالب گردانيد آن دين را بر همه دينها، يعنى اگر دين حق باشد احكام آن را منسوخ سازد و اگر باطل بود براندازد و اگر چه كاره باشند مشركان و نخواهند، و بدرستى كه نماز و عبادت و زندگى و ممات من همه مر خداى را است كه پروردگار عالميانست، و او را شريك و انبازى نيست، و بدين مأمور شده‌ام و من اول مسلمانانم.

و باز وصيت ميكنم ترا اى حسن و جميع فرزندان و اهل خود را و ديگران را كه پيغام‌