کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥٣٠ - فصل

سعد بن حذيفه روايت كند از پدرش حذيفه كه او از جابر روايت كرده كه من شنيدم از پيغمبر ٦ كه فرمود: نباشد هيچ بنده و امه كه بميرد و در دل او مثقال حبه از خردل از حب على بن ابى طالب باشد الا كه حق جل و علا او را داخل گرداند در جنت.

و از عبد الرحمن بن ابى ليلى روايت است كه پدر من گفت كه: پيغمبر ٦ در روز خيبر رايت را بأمير المؤمنين (ع) داد تا حق سبحانه و تعالى آن را فتح فرمود بر دست او، و در روز غدير خم او را برداشته مردم را اعلام نمود كه او مولاى هر مؤمن و مؤمنه است، و فرمود كه: تو از منى و من از تو، و ديگر فرمود كه: تو مقاتله بر تأويل كنى چنانچه من بر تنزيل كردم، و تو از من بمنزله هارونى از موسى، و ديگر من بصلحم كسى كه با تو بصلح است و من بجنگم كسى كه با تو بجنگ است، و توئى بند استوار، و توئى كه بيان كنى براى مردم آنچه مشتبه باشد بر ايشان بعد از من، و توئى امام هر مؤمن و مؤمنه بعد از من، و توئى ولى هر مؤمن و مؤمنه بعد از من، و توئى كه حق تعالى فرستاد در شأن تو كه‌ وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ و توئى فراگيرنده سنت من بعد از من و دفع‌كننده اشرار از ملت من، و اول كسى كه از او زمين شكافته شود من باشم و تو با من باشى، و بر كنار حوض تو با من باشى، و در دخول جنت با من باشى با حسن و حسين و فاطمه : و حق تعالى بمن وحى فرستاد كه برخيزم بفضل تو برخاستم در ميان مردمان و تبليغ آن نمودم و رسانيدم بر وجهى كه مأمور بودم، اى على بپرهيز از حسدهائى كه در سينه‌هاى مردم است از براى تو كه ظاهر نخواهند ساخت مگر بعد از رحلت من، آن گروه را حق سبحانه و تعالى ميراند از رحمت خود، و دور ميكند و لعنت مى‌كنند ايشان را