کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥٣ - فصل

بعد از آن پرسيديم كه آيا حق سبحانه و تعالى را هست بهترى از اين طائفه؟ گفتند: بلى گفتيم آن طائفه كيستند؟ گفتند: آنانى كه عناى ايشان اكثر باشد در جهاد و ضرب سنان ايشان در آن تيزتر بود و ضرب سيف آنان در قتل بيشتر بدليل قول حق جل و علا كه‌ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ‌ و ديگر: وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ‌ پس اين را از آنان قبول كرديم و دانستيم و شناختيم كه بهترين همه آن كس است كه عناى او در جهاد اكثر باشد و نفس و مال خود را در طاعت اللَّه بذل كرده روى بدشمن دين آرد و بضرب حسام انتقام كين از او بكشد.

بعد از آن پرسيديم از ايشان كه از اين دو كس كه يكى على بن ابى طالب است ٧ و ديگر ابو بكر كدام از اين دو كس در حرب عناى او بيشتر است و در سبيل اللَّه بلاى او اكثر؟ پس هر دو فريق اتفاق كردند و گفتند كه امير المؤمنين على بن ابى طالب (ع) كه در جهاد طعن سنان او بيشتر بوده و ضرب حسام او در قتال سخت‌تر و او دفع دشمنان بضرب ذو الفقار آتش بار از پيغمبر ميكرد و قيام دين قويم بكوشش او استحكام يافت، پس ثابت شد در اين وجه كه ما ذكر كرديم از اجماع فريقين و دلالت كتاب و سنت بآن كه على بن ابى طالب (ع) افضل امت است.

و ثانيا سؤال كرديم كه از متقيان كدام بهترند؟ گفتند: خائفان بقول حقتعالى كه: أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ‌، الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ‌ وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ‌، تا آنجا كه فرمود كه، مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ‌، بعد از آن پرسيديم از همه كه در ميان مردمان أعلم كيست؟ گفتند: آنكه أعلم باشد بقول در حل مسائل و أهدى بحق در قبائل و أحق بآن كه متبوع باشد نه تابع بدليل قول حقتعالى كه، يَحْكُمُ‌