کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥

ايشان قربت است، و دوستى ايشان تقوى و نفس من دايم الاوقات گفت و شنيد مينمود با من كه جمع كنم و ترتيب دهم مختصرى را ذكر نمايم در او لمعه از أخبار نعوت جلال ايشان، و شمه از آثار كمال و صفات ايشان، و عوايق بى‌انجام مانع ميبود ازين مراد و مرام و عوادى ايام راه نمى‌نمود باين غرض على الدوام. و دهر بتأخير مى‌انداخت اين امر را مثل تأخير غريم و حوادث روزگار نمى‌خفت بى‌خوف و بيم تا نسيم توفيق وزيدن گرفت، و صبح تقدير دميدن پذيرفت، بالهام الهى اين را از قوت بفعل آوردم، و در اجمال و تفصيل آن فكر خود را كار فرمودم، و امر خود را بر ختم امور متفرقه جمع نمودم، و درخواستم از حق تعالى كه محكم سازد پشت و ازر مرا، و فرود آرد و بريزاند گناه وزر مرا، و منشرح گرداند و گنجايش دهد از براى اتمام آن صدر مرا، پس باجابت مقرون ساخت دعاى مرا و در حيز قبول آورد، و سبك گردانيد از من گرانى اهتمام را و سهل و آسان كرد بر من آن مرام را.

پس اقدام بقيام آن نمود عزيمت من بعد از قعود، و بحركت آمد همت من بعد از ركود و گفتم مر نفس خود را كه اين زمان استحكام اين امر است تا محكم گردد، و هنگام آماده ساختن آنست از جهت فايده تا آماده شود، و وقت غريم مماطل است و ابراز حق از باطل، و اوان اهتمام است و شروع، و ملازمت نهج مشروع و اثبات مسند و مرفوع، و ذكر اصول و فروع، و ختم أطراف منقول و مسموع، و تحليه اسماع بجواهر مناقب فايقه، و اظهار حق در صورت معجبه رايقه.