کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٨ - از آن جمله واقعه جمل است

خدايا چنين است أما من فراموش كرده بودم، چون اين زمان بياد من آوردى من از تو منصرف ميشوم، و اگر بياد من ميبود بر تو خروج نميكردم.

بعد از آن رجوع بعايشه كرد او گفت: زبير ترا چه حال است گفت: حال من اينست كه در تمام معارك و مواقف من بر بصيرت مى‌بودم خواه در شرك و خواه در اسلام و امروز شك دارم در أمر خود بر وجهى كه بصيرت و بصر من بسته شده كه پيش پاى خود نمى‌بينم.

بعد از آن صفوف را شكافته بيرون رفت از آن و ميان قوم بنى تميم فرود آمده خواب كرد، عمرو بن جرموز مجاشعى خبر يافته رفت و او را در حالت خواب بقتل آورد مع ذلك كه مهمان او بود و نيز دعاى امير المؤمنين (ع) در حق او بر هدف اجابت آمد.

و اما طلحه در ميان معركه ايستاده بود كه تير هوائى بر او خورده جان داد.

بعد از آن آتش قتال اشتعال يافت و لمعه تيغ برق‌آساى حيدرى بر دل هر يك از ايشان تافت و در روز جمل آن حضرت اين آيت را مى‌خواند كه‌ وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ‌ يعنى اگر بشكنند ايشان سوگند و پيمان خود را پس از آن كه عهد كنند بر شما و طعن كنند در دين شما پس بكشيد پيشوايان كفر را، بدرستى كه ايشان را عهد و پيمانى نيست در حقيقت كه اگر درست بودى شكست بآن راه نيافتى پس مقاتله كنيد با ايشان شايد كه ايشان بازايستند از طعن دين.

بعد از آن قسم ياد فرمود در وقت خواندن اين آيه كه مقاتله كرده نشده بر مضمون اين آيت و حكم آن بظهور نيامده از آن روز كه نازل شده تا امروز كه جنگ در گرفته و قتل و جرح بسيار شد.