کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢١٣ - در بيان آنكه آن حضرت(ع) أفضل اصحابست

آنكه مسلمان باشند، پس گرديد بآنچه كرده باشيد پشيمان، يعنى بخبر فاسق تعجيل مكنيد در ساختن امور تا وقتى كه امارت صدق آن خبر بر شما ظاهر گردد.

و هم در مناقب از مسروق روايت ميكند كه عايشه گفت بمن كه: اى مسروق تو گرامى‌تر مردمانى و دوسترين ايشانى بمن آيا نزد تو هيچ خبر از مخدج باشد؟ گفتم بلى امير المؤمنين (ع) او را بر نهر بقتل آورد كه أسفل آن نهر تأمر و اعلاى آن را نهروان گويند كه واقع است در ميان أخاقيق و طرفا «و شقوق زمين را اخاقيق گويند» گفت هيچ كس دارى كه با تو اين گواهى بدهد؟ گفتم:

بلى و هفتاد كس را آوردم از هر محله ده كس و گواهى دادند بقتل او در نهر بر دست امير المؤمنين (ع)، عايشه گفت: لعنت خداى بر عمرو بن عاص باد كه بمن نوشته كه او را كشتند بر نيل مصر، بعد از آن گفتم، خبر ده ما را كه در اين باب چه شنيدى از پيغمبر ٦؟ گفت: از آن حضرت شنيدم كه بدترين خلق آن كسانند كه بهترين خلق كه نزديكان بارى تعالى باشند از روى وسيله در روز قيامت ايشان را بقتل آرند.

و اين حديث بطرق مختلفه در چند موضع ورود يافته.

و در حديث ديگر ورود يافته كه راويش هم مسروقست كه عايشه گفت كه: من زنيم از أحماء يعنى خويش من از جانب شوهر است اگر بد مهرى هست از آنست.