کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢١٢ - در بيان آنكه آن حضرت(ع) أفضل اصحابست

و گويند از او پرسيدند كه چه مى‌گوئى در باره كسى كه على را دشمن مى‌دارد گفت: دشمن او نيست مگر كافر.

و در مناقب از جابر بن عبد اللَّه روايت ميكند كه حضرت رسول ٦ وليد بن عقبه را به بنى وليعة فرستاد تا صدقات ايشان را فرا گيرد و ميان وليد و ايشان در جاهليت خونى واقع بوده، چون خبر آمدن وليد بشنيدند از سر عداوت ديرينه گذشته طرح محبت مجدد انداختند، و مردم بسيار از روى تعظيم و اجلال باستقبال وى بيرون آمدند، وليد پنداشت كه بمقاتله او مى‌آيند فرار نموده نزد حضرت رسالت آمده بعرض رسانيد كه بنى وليعه قصد قتل من كردند و از دادن زكاة ابا نمودند، چون بنى وليعه از اين خبر واقف شدند آمدند نزد رسول اللَّه ٦ و گفتند: وليد دروغ مى‌گويد: و ليكن در ميان ما خونى بود ترسيديم كه مبادا ما را بآن معاقب سازد، أما سركشى نكرديم آن حضرت فرمود كه: ميبايد كه باز ايستيد از مخالفت شما اى بنى وليعه و اگر نه بفرستم كسى را در ميان شما كه بمنزله نفس منست كه با قتال قتال‌كنندگان شما و سبى‌كنندگان ذرارى شما مقاتله كند و او اينست كه بهترين آن كس است كه از او روايت كنيد، و دست مبارك بر دوش امير المؤمنين (ع) ميزد و اين مى‌فرمود آنگاه اين آيت نازل شد در شأن وليد بن عقبه كه‌ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى‌ ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ‌ يعنى اى گروه مؤمنان اگر آيد بشما دروغ گوئى بيرون رفته از فرمان خداى بخبرى يعنى خبرى بيارد موحش كه موجب تألم خاطر باشد پس تفحص كنيد و نيكو پى رويد تا نرسانيد مكروهى بنادانى، يعنى گمان بريد كه كافرند و با ايشان حرب كنيد و حال‌