کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٠٨ - در بيان آنكه آن حضرت(ع) أفضل اصحابست
و هم در مناقب آورده از حسن بن احمد العطار كه او روايت ميكند از عبد اللَّه بن مسعود كه من با رسول اللَّه ٦ بودم كه بصحرا بيرون فرمود و آن حضرت نفس تند ميزد، من گفتم: يا رسول اللَّه چيست ترا كه نفس تند ميزنى؟ گفت: أى ابن مسعود نفس من بمن خبر مرگ مىدهد، گفتم: خليفه نصب فرماى؛ فرمود: كه را؟ گفتم ابو بكر را، آن حضرت ساكت شد، و ديگر من از زدن نفس پرسيدم و همان جواب فرمود و همان قول خليفه را اعاده كردم فرمود: كه را نصب كنم؟ گفتم: عمر را، باز سكوت اختيار فرمود بعد از آن همان نفس ميزد و من از آن پرسيدم و همان جواب شنيدم باز گفتم: خليفه نصب فرماى، فرمود: كه را؟ گفتم: على بن ابى طالب را، آن حضرت آه كشيد و فرمود كه: هرگز نخواهيد كرد اين را، و اللَّه كه اگر اين ميكرديد يكسر به بهشت ميرفتيد.
و در مسند احمد بن حنبل مذكور است روايت از أبى ظبيان، و او روايت ميكند از امير المؤمنين (ع) كه حضرت رسول فرمود مرا كه: اى على اگر تو والى اين امر ميشدى بعد از من اهل نجران را از جزيره عرب بيرون ميكرديد.
حذيفه يمان گويد كه من از پيغمبر ٦ پرسيدم و گفتم: يا رسول اللَّه آيا بخلافت نصب نميكنى امير المؤمنين را؟ فرمود كه اگر شما او را بولايت و خلافت فرا گيريد بيابيد او را هادى مهدى كه با وى سلوك كنيد راه مستقيم را.
«ج ١٣»