کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٢٤ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

يعنى بهترين همه مخلوقات آدم بود و بهترين قبيله بعد از او قبيله بنى هاشم و برگزيدگان رحمان از آفريده محمد بود و دختر نيك اختر او فاطمه و زوج فاطمه كه هادى خلايق است و دو سبط ايشان كه حسن و حسين است و آنها كه بعد از ايشان بامر امامت قايم‌اند كه قايم ايشان دائم است تا حشر پس اگر كسى گويد كه اين چنين نيست بگوى او را كه رستگار نميشود نادم كه طريق حق را گذاشتند بعد از آن پشيمانى را فايده نيست.

و در كتاب مذكور از شقيق بن سلمه روايت ميكند و او از عبد اللَّه كه پيغمبر ٦ را ديدم كه دست على بن ابى طالب را گرفته بود و ميفرمود كه: اين ولى من است و من ولى او دشمن ميدارم هر كه دشمن او است و بصلحم هر كه با او صلح است.

و روايت ميكند حافظ عبد العزيز بن الاخضر الجنابذى در كتاب خود مرفوع بحضرت فاطمه ٣ كه او فرمود شبانگاه عرفه بيرون رفتيم با رسول اللَّه ٦ آن حضرت فرمود كه: خداى عز و جل مباهات ميكند بشما و عامه شما را آمرزيده خاصه على بن ابى طالب را و من كه رسول اللَّه‌ام بسوى شما دوست داشته نميشويد از جهت قرابت من، بدرستى كه سعيد كل سعيد آن كس است كه دوست دارد على بن ابى طالب را در حيات و ممات او.

كهمش گويد كه امير المؤمنين (ع) فرمود كه سه طايفه در باب من از هلاك‌شدگانند و سه طايفه ديگر در آن از نجات‌يافتگان، اهل هلاك آنان‌اند كه سخن نالايق در باب من گويند، و گوش كنند، و آنان كه افراط ورزند در كار من، و بواسطه تقرب ملكان سخن نالايق در حق من‌