کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٠٠ - در ذكر صفت آن حضرت

در ذكر صفت آن حضرت‌

ابو المؤيد خوارزمى روايت ميكند از ابى اسحاق كه او گفت كه من امير المؤمنين ٧ را ديدم كه موى سر و لحيه مباركش سفيد شده بود مردى بود ميانه بالاى شكم‌دار.

و ابن منده گويد كه گندم‌گون بود و چشمهاى مباركش گران و گشاد و شكم‌دار بود مايل به كوتاهى در قامت بحد اعتدال موى سر و محاسنش سفيد شده بود، و زياده كرده محمد بن حبيب بغدادى كه صاحب محبر كبير است در صفات آن حضرت كه آدم اللون خوش صورت درشت استخوان بود.

مشهور بأنزع البطين أما در صورت أنزع كسى را ميگويند كه دو جانب جبهه او بى‌موى باشد، و بطين كسى را كه شكم‌دار باشد آن حضرت آنچنان بوده، و أما بحسب معنى نزع بمعنى اشتياق آمده بمعنى كندن چيزى از جاى، و آن حضرت متصف باين دو معنى هست زيرا كه خود را كنده است از جميع مناهى و سيآت از جهت اشتياق باكتساب أشق طاعات و حسنات.

و ملقب به بطين بحسب معنى آنست كه آن حضرت مملو است از علوم بعضى را اظهار فرموده بر وفق مراد هر كس كه بمدعاى خود ميرسد و طريق حق اليقين از آن معلوم ميكند، و آنچه ظاهر