ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٠٢ - ابن بابويه- على بن حسين
نصّ خاصى دسترس نميشد از رساله او كه پسرش صدوق هم در من لايحضره الفقيه از آن نقل ميكند حكم شرعى ميكردند. بالاتر از همه، توقيع رفيع همايونى است كه از طرف قرين الشّرف حضرت امام حسن عسكرى ع شرف صدور يافته كه علاوه بر فوائد دينيّه ديگر در غايت جلالت و نهايت فضيلت وى كافى و موافق آنچه در روضات الجنّات از احتجاج طبرسى و غيره نقل كرده از طرف آن حضرت بخطاب شيخى و معتمدى و فقيهى مخاطب شده و رايت مباهات بعالميان افراشته است. قضيه عريضهنگارى او بآستان قدس حضرت ولىّ عصر ع و صدور جواب مباهات انتساب را هم فوقا ضمن شرح حال فرزند ارجمندش حسين بن على بطور اجمال تذكر داديم.
وفات ابن بابويه على، بسال سيصد و بيست و نهم يا هشتم هجرت در قم واقع شد و در جوار حضرت فاطمه بنت موسى بن جعفر ع مدفون و داراى يك قبّه و بقعه عالى و از مزارات متبرّكه ميباشد. قضيه خبر دادن على بن محمد سمرى كه روز وفات ابن بابويه را بدون سابقه معيّن كرده بود تحت عنوان سمرى نگارش داديم. مخفى نماند كه سال وفات ابن بابويه آخر غيبت صغرى و اوّل زمان غيبت كبرى و به سنه تناثر نجوم و تهافت نجوم معروف است كه در يكى از آن دو سال (على الخلاف) مردم ديدند كه شهابهاى بسيارى از آسمان ساقط و فرود مىآيند، مردم اين قضيه عجيبه را حمل بر موت علما داشتند و اين حدس ايشان بواقع اصابت كرد زيرا در همان سال علاوه بر ابن بابويه، محمد بن يعقوب كلينى از علماى شيعه و على بن محمد سمرى مذكور سفير چهارمى ولىّ عصر ع و جمعى ديگر از اكابر فريقين وفات يافتند. ابن بابويه على در هريك از اخوان و امانت و تسليم و تفسير و توحيد و حج و صلوة و طب و مواريث و نكاح و موضوعات ديگر تأليفى دارد.
در نخبة المقال در رديف اشخاص مسمّى به على كه پسر حسين هستند گويد:
بو الحسن الطبرى وكيل وثقا |
صدوق الاول عدل صدقا |
|
دعاله الحجة با بنيه و صح |
اليه للشيخ و فى (الصرح- ٣٢٩) سرح |
|