ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٥٣ - ابن زهير- كعب
على و دويمى را نيز ضمن شرح حال پدرش ابن زهره عبد اللّه تذكر دادهايم.
ابن زهير- كعب
- بن زهير بن ابى سلمى مزنى، از اصحاب حضرت رسالت ص و مشاهير مخضرمين شعراى عرب ميباشد كه هردو دوره جاهليّت و اسلام را ديده است. در بدايت حال در بدگوئى آن حضرت جدّى وافر داشت تا آنكه از طرف آن حضرت مهدور الدم شد، اينك حسب الارشاد برادرش بجير كه بجهت قبول اسلام مورد مذمّت او بوده قصيده لاميه معروفه را كه بپنجاه و هفت بيت مشتمل و بتوبه و انابه و عذرخواهى از جسارتهاى زبانى وى ميباشد انشا كرده و بمسجد رفت، قصيده را خواند و اسلام آورد، مورد تحسين و عفو و اغماض آن حضرت شد و به برد شريف مخصوص خود آن حضرت كه در دوش مبارك داشته مخلّع و مفتخر گرديد. برد شريف مذكور را خلفاى امويّه از ورثه كعب ابتياع نمودند، از ايشان نيز بخلفاى عبّاسيّه رسيد و اخيرا از طرف يعقوب بن متمسك باللّه هفدهمين و آخرين خلفاى عبّاسيّه مصر (كه در سال نهصد و بيست و چهارم هجرى قمرى خلافت را تسليم آل عثمان نمود) اهداى دربار سلطان سليم خان اوّل نهمين سلطان عثمانى (٩١٨- ٩٢٦ ه ق- ظيح- ظكو) گرديد و تا زمان مؤلف قاموس الاعلام (شمس الدين سامى بيگ سابق الذكر در باب القاب) در دربار خلافتى محفوظ و به خرقه شريف مشهور است و مطلع قصيده مذكوره است:
بانت سعاد و قلبى اليوم مبتول |
متيم اثرها لم يفد مكبول |
|
ان الرسول لسيف يستضاء به |
مهند من سيوف اللّه مسلول |
|
انبئت ان رسول اللّه اوعدنى |
و العفو عند رسول اللّه مأمول |
|