ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٩٦ - ابن الخراسانى- محمد
حكم بصحت آن كرده و بعمل بمحتويات آن امر فرمودند. سال وفات ابن خانبة بدست نيامد، اينكه بعضى سال دويست و سى و چهارم را نوشتهاند منافات بيّن با قضيه مذكوره ابن طاوس دارد زيرا كه اصل ولادت حضرت عسكرى ع در دويست و سى و دويم، امامتش بسال دويست و پنجاه و سيّم، وفاتش در دويست و شصتم هجرت وقوع يافته است.
اما محمد بن احمد كرخى پسر صاحب ترجمه كه كنيهاش ابو جعفر و شهرتش ابن خانبة ميباشد نيز از ثقات محدّثين اماميّه بوده و بنام كتاب الحج و كتاب الزكاة چندين كتاب داشته است.
(هب و نى و كتب رجاليه)
ابن خانبة- محمد بن احمد
- فوقا ضمن شرح حال پدرش تذكر داديم.
ابن الخباز- احمد بن حسين
- بن احمد بن معالى بن منصور بن على اربلى موصلى نحوى لغوى، ملقّب به شمس الدين، معروف به ابن الخباز، از اساتيد نحو و لغت و عروض و فرائض بوده و از تأليفات او است:
١- الغرة المخفية فى شرح الدرة الالفية كه شرح الفيه نحو ابن معط است ٢- النهاية فى النحو.
وفاتش بنا بنوشته كشف الظّنون و روضات الجنّات در سال ششصد و سى و هفتم هجرت واقع گرديد لكن بموجب يك نسخه خطّى خوبى از شرح الفيه مذكور كه تاريخ كتابتش ششصد و هشتاد و هفتم هجرت بخط بسيار عالى عثمان بن عمر حجار بوده و بنظر اين نگارنده رسيده تأليف شرح مذكور روز دوشنبه بيست و سيّم صفر ششصد و سى و نهم هجرت بپايان رسيده است. وفات مؤلف هم روز شنبه هفتم رجب همين سال وقوع يافت.
(كف و ص ٥٧ هب و ٨٥ ت و اطلاعات متفرقه)
ابن خديو- محمد بن قاسم
- بعنوان ابن ابى المناقب مذكور داشتيم.
ابن الخراسانى- محمد
- بن محمد بن مواهب بن محمد نحوى عروضى شاعر كاتب، مكنّى به ابو العز، معروف به ابن الخراسانى، از مشاهير ادباى قرن ششم هجرت ميباشد كه در نحو و ادب علّامه زمان خود بود، از ابو منصور جواليقى درس خوانده و به عروض اهتمام تمام داشت، طبع شعرش مثل آب جارى روان بود كه در