ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٥١ - ابن الجوانيقى- موهوب بن احمد بن محمد
ابن جنيد- محمد بن احمد بن جنيد
- در باب اوّل بعنوان اسكافى نگارش يافته است.
ابن الجواليقى- اسمعيل
- در باب اوّل (القاب) بعنوان جواليقى مذكور شده است.
ابن الجوانيقى- موهوب بن احمد بن محمد
- يا حسن بن خضر بغدادى، اديب نحوى لغوى، مكنّى به ابو منصور، معروف به جواليقى و ابن الجواليقى (كه پدرش احمد نيز بهمين وصف جواليقى معروف بوده) از ائمّه فنون ادبيّه ميباشد كه مابين علماى اهل سنّت بتواضع و وقار و وفور عقل و وثاقت حديث و غزارت فضل و ملاحت خط و كثرت ضبط موصوف بود، نخست در مولد خود بغداد اصول خط و كتابت را تكميل كرد، پس هفده سال ملازم حوزه درس خطيب تبريزى شد، اساس قوانين ادبيّات را استوار داشته و حديث را هم از ابو القاسم بشرى و ديگر مشايخ وقت استماع نمود، بعد بناى تعليم و تدريس گذاشت، زمخشرى و ابن الانبارى كمال الدين و ابو الفرج ابن الجوزى و ديگر اكابر عصر از تلامذه او ميباشند و از تأليفات او است:
١- تتمة درة الغواص للحريرى كه نامش التكملة فى ما يلحن فيه العامة بوده و در ليبسيك چاپ شده است ٢- شرح ادب الكاتب ابن قتيبه ٣- ما يلحن فيه العامة و ظاهرا همان كتاب تتمه نام مذكور است ٤- المعرب من الكلام الاعجمى و غير اينها. صاحب ترجمه بسال پانصد و سى و ششم يا نهم در بغداد وفات يافته و در مقبره باب الحرب مدفون گرديد.
در نسبت جواليقى گوئيم: جوالق بنوشته قطر المحيط بضمّ اوّل و فتح و كسر لام لنگه بزرگ، بنوشته قاموس بكسر جيم و لام و بضمّ جيم و فتح و كسر لام، ظرفى است معروف و جمع آن بنوشته هردو جوالق و جواليق و جوالقات است بفتح اوّل و كسر لام، بنابراين در مقام نسبت، جواليقى يا جوالقى (بفتح اوّل) گفتن شاذّ و مخالف قياس باشد كه در نسبت بجمع، ردّ آن بصيغه مفرد را لازم دانند و اگر كلمه جوالقى با حركات مذكوره لفظ مفرد باشد از قبيل نسبت بمفرد بوده و شاذّ و خلاف قياس نميباشد بلكه توان گفت كه ردّ جمع بمفرد قاعده مطرده نبوده و نسبت دادن بلفظ جمع هم داير و كثير الاستعمال است مثل سماهيجى و عتايقى و غضائرى و قواريرى و اشباه آنها. بهرحال ظاهر آن است