ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤١٠ - ابن برهان- عبد الواحد
را از اكابر وقت تكميل نمود، عده مشايخ اجازهاش از هزار متجاوز و مشايخ سماعش نيز بالغ بدو هزار بود، كتب بسيارى بخط خودش كه بسيار خوب بوده استنساخ نموده و همه آنها را در حين وفاتش با املاك خودش وقف نمود.
از آثار قلمى و تأليفات او است:
١- ذيل تاريخ ابو شامة كه از سال ششصد و شصت و پنجم هجرت كه سال ولادت خود او و وفات ابو شامه است شروع كرده و چندين مجلّد ميباشد ٢- معجم الشيوخ كه حاوى شرح حال مشايخ خود بوده و محل استفاده محدّثين است. وفات ابن البرزالى بسال هفتصد و سى و هشتم يا نهم هجرت در اثناى مسافرت مكّه واقع شد و در قريه خليص نامى نزديكى مكّه مدفون گرديد.
(كف و ص ٦٠٦ ج ١ س و ٢٣٧ ج ٣ كمن و غيره)
ابن برنيه
در اصطلاح رجالى هبة اللّه بن احمد بن محمد كاتب است.
ابن برهان- احمد بن برهان
- (بفتح ب) حنفى، از اكابر علماى حنفيّه ميباشد كه در سال هفتصد و سى و هشتم هجرت درگذشت.
(سطر ١٢ ص ٧١ ت)
ابن برهان- احمد بن على بن محمد
- شافعى، مكنّى به ابو الفتح، معروف به ابن برهان، (بضمّ ب) از اكابر علما و فقهاى شافعيّه ميباشد كه در اصول و فروع مذهب خود متبحّر، در مسائل خلافيه و وفاقيّه متبصّر بود. فقه را از ابو حامد غزالى و بوبكر شاشى و الكيا هراسى اخذ نمود، در اصول فقه مابين علماى عامّه ضرب المثل بود. كتاب وجيز نامى در آن فن شريف تأليف داده و بيشتر او را ابو الفتح بن برهان اصولى گويند. در پانصد و بيستم هجرت درگذشت و در قاموس الاعلام سال وفات او را برقم هندسى ٢٥٠ نوشته و آن اشتباه و ناشى از تحريف كاتب است كه رقم ٥ را برقم ٢ مقدّم داشته است.
(س ٧١ ت و ٣٠ ج ١ كا و ٦٠٦ ج ١ س)
ابن برهان- عبد الواحد
- بن على بن عمر، يا عمران بن اسحق بن ابراهيم بن برهان، مكنّى به ابو القاسم، معروف به ابن برهان (بفتح ب)