ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٨٥ - ابن الاصم
گرد آورد و بتأليف آن كتاب مستطاب كه در حقيقت يكى از جوامع كتب اخبار است موفق آمد
سال وفات ابن الاشعث بدست نيامد لكن تلعكبرى در سال سيصد و سيزدهم هجرى در روايت كتاب مذكور از خود مؤلف اجازه داشته و ابو محمد عبد اللّه بن محمد معروف بابن السّقّا نيز يكسال بعد از آن، همان كتاب را از مؤلف روايت مينمايد.
(ذريعه و ص ٥٥٤ ت و تنقيح المقال و غيره)
ابن اشناس- حسن بن على بن اشناس
- چنانچه در روضات و امل الآمل شيخ حرّ عاملى است، يا حسن بن اسماعيل بن اشناس (چنانچه از كتاب اثبات الهداة شيخ حرّ مذكور نقل شده) يا حسن بن محمد بن اسماعيل بن محمد بن اشناس (چنانچه در ذريعه و مستدرك الوسائل است) بهرحال موافق ذريعه همه اينها عبارت از يك شخص ميباشد و بنابراين شرح حال اجمالى او را موافق اسم و نسب آخرى بعنوان حزين نگارش دادهايم و باز هم گوئيم كه وى از متقدّمين علماى اماميّه بوده و سيد على بن طاووس در مصنّفات خود توثيقش نموده و از تأليفات او است:
١- الاعتقادات ٢- الرد على الزيدية ٣- عمل ذى الحجة ٤- الكفاية فى العبادات.
سال وفاتش بدست نيامد لكن صحيفه سجّاديّه را از ابو المفضل شيبانى (متوفّى بسال ٣٨٧ ه ق- شفز) روايت كرده و نسخه اصل كتاب عمل ذى الحجة نيز كه بخط خودش در چهار صد و سى و هفت هجرت نوشته بوده بنظر سيد بن طاووس مذكور رسيده است.
(ص ٢٢٥ ج ٢ ذريعه و سطر ١٣ ص ١٧٧ ت و غيره)
ابن اشناس- حسن بن محمد
- رجوع به ابن اشناس مذكور فوق نمايند.
ابن اشيم
(بر وزن اعلم) در اصطلاح رجالى موسى بن اشيم بوده و گاهى بحسن و مالك و محمد و على بن احمد اولاد اشيم نيز اطلاق نمايند.
ابن الاصم
از مشاهير اطبّاى اندلس ميباشد كه در زمان سلطنت و امارت بنى عبد المؤمن و ملوك الطوائف اندلس، در شهر اشبيليه رايت فضيلت افراشت، آوازه مهارتش در تمامى اقطار عالم انتشار يافت، در تشخيص مرض و