از مولى عنايت اللّه نقل كرده كه ابو بصير عبد اللّه بن محمد مذكور فوق را به مكفوف موصوف دارند و اين حرف با اينكه شاهدى ندارد ممكن است كه جميعا مكفوف بوده و كنيه از باب تفأل عادى باشد مثل سليم گفتن مارزده و نظائر آن و چنانچه ذيلا مذكور ميداريم ابو بصير يشكر نيز مكفوف بوده است.

ابو بصير- يحيى‌

- بن ابى القاسم اسحق اسدى كوفى تابعى مكفوف و نابينا، از مشاهير و ثقات محدّثين شيعه امامى، از اصحاب حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السلام، كنيه مشهورى او ابو بصير بوده و گاهى به ابو محمد نيز مكنّى دارند. از بعضى نسخ رجال شيخ نقل است كه در باب اصحاب حضرت صادق ع كنيه مشهورى مذكور را برخلاف ديگر علماى رجال بلكه برخلاف كلام خود كه در باب اصحاب حضرت باقر ع است ابو نصير نوشته كه حرف ب اوّل را تبديل بنون داده و البته بحكم قرائن مذكوره اشتباه و سهو القلم كاتب است. بهرحال ابو بصير يحيى اسدى ثقه و امامى مذهب و موافق آنچه تحت عنوان اصحاب اجماع از باب اوّل اشاره كرديم يكى از طبقه اوّل ايشان است كه فقيه‌ترين پيشينيان هستند. بعضى از اخبار دينيّه نيز نصّ صريح در جلالت و وثاقت و علم و فقاهت وى ميباشد و بالخصوص در فقه و تفسير بديگران تقدّم داشته و كتابى هم در تفسير بدو منسوب دارند.

نام پدر يحيى نيز در كلمات علماى رجال مابين قاسم و اسحق مكنّى به ابو القاسم مردّد و برفرض قاسم بودن نيز او غير از يحيى بن قاسم حذاء ازدى واقفى است كه در رجال كشى هريكى را مستقلا عنوان كرده و كلام شيخ در باب اصحاب باقر ع از رجال خود نيز صريح در تعدّد ميباشد و واقفى بودن يحيى بن قاسم حذاء ازدى مسلّم و مصرّح به كلمات علماى رجال و بعضى از اخبار دينيّه است. گويا همين اشتباه اسمى سبب شده كه وثاقت و عدم وثاقت ابو بصير يحيى اسدى (صاحب ترجمه) محل خلاف بوده و بعضى او را نيز بخيال اينكه همين يحيى ازدى است واقفى پنداشته‌اند خصوصا كه در كلمات بعضى از اجلّه پدر اين يحيى ازدى را نيز مثل يحيى اسدى ابو القاسم نوشته‌اند كه بر اين فرض نيز توليد