ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٤٦ - ابن ابى رندقه- محمد بن وليد
ابن ابى رندقه- محمد بن وليد
- بن محمد بن خلف بن سليمان بن ايّوب قرشى، فهرىّ النسب، شافعى يا مالكىّ المذهب، طرطوشى يا طرسوسى الولادة، ابو بكر الكنية، از اجلّاى علما و فقها و ادبا و شعراى وقت خود ميباشد كه نخست در موطن خود تحصيل، سپس در بغداد و بصره مراتب علميّه را تكميل نمود و در بسيارى از علوم متداوله بهرهور بود، مدتى هم در شام تدريس ميكرد و اخيرا در اسكندريّه اقامت گزيده و بنشر علوم پرداخت، علاوه بر مراتب علميّه بسيار زاهد و متّقى بوده و از مصاحبت ملوك و اكابر اجتناب داشت و از تأليفات او است:
١- بدع الامور و محدثاتها ٢- سراج الملوك كه بشصت و چهار باب مبوّب، مواعظ و آثار انبيا و اوليا و حكمت حكما و نوادر خلفا را حاوى، با ترتيبى شگفتآور مرتّب، سلاطين بمجرّد شنيدن، استنساخ آن را طالب، وزرا بمطالعه آن راغب، مدارسه آن، حكيم را از مباحثه حكما، سلطان را از مشاوره وزرا مستغنى ميسازد. بعد از اتمام آن بوالى مصرش اهدا كرده و اين شعر را بنگاشت:
الناس يهدون على قدرهم |
لكننى اهدى على قدرى |
|
يهدون ما يفنى و اهدى اللذى |
يبقى على الايام و الدهر |
|