اواسط قرن سيّم و دويم مردّد و در آداب اللّغة العربيّة اواسط قرن سيّم نوشته و از سال وفاتش نامى نبرده است. بنوشته ذريعه وفات او بسال دويست و شصت و دويم بوده پس اينكه در معجم المطبوعات وفات او را در حدود سال يكصد و هفتادم نوشته اشتباه ميباشد، لكن دور نيست كه محمد بن حسين بن ابى الخطّاب زيد كه در ذريعة تنها دو كتاب امامت و توحيد را بدو نسبت داده و كنيه‌اش را هم ابو جعفر نوشته غير از صاحب جمهره باشد كه ابو زيد محمد بن ابى الخطّاب قرشى بوده و وفاتش هم در حدود صد و هفتادم هجرت وقوع يافته چنانچه در بعضى از مدارك ديگر است.

(ص ١٠٩ ج ٢ ع و ٣٣٤ ج ١ و ٤٨١ ج ٢ ذريعه و ٣١٣ مط)

ابن ابى خميصه- احمد بن محمد

- در باب اوّل (القاب) بعنوان حرمى نگارش يافته است.

ابن ابى خيثمه- احمد بن ابى خيثمه‌

- در باب اوّل بعنوان نسائى مذكور شده است.

ابن ابى الخير- شهمردان‌

- بن ابى الخير، ملقّب به علائى، از اكابر منجّمين قرن پنجم هجرت بوده و يا خود اوائل قرن ششم را نيز ديده است، با عمر خيّام (متوفى بسال ٥٠٩ ه ق- ثط) معاصر، در احكام نجومى بصير، بيشتر در گرگان و استرآباد اقامت داشت و دو كتاب روضة المنجمين و نزهت‌نامه علائى نيز از تأليفات او بوده و سال وفاتش بدست نيامد. (اطلاعات متفرقه)

ابن ابى الخير- فضل اللّه بن ابى الخير

- صوفى، بعنوان ابو سعيد فضل اللّه مذكور شد.

ابن ابى الخير- فضل اللّه‌

- بن عماد الدولة ابى الخير بن موفق الدولة على همدانى، (چنانچه از اوّل نسخه مطبوعه تاريخ غازانى مذكور ذيل نقل شده) و يا موافق درر كامنه، فضل اللّه بن ابى الخير بن غالى «با غين نقطه‌دار» همدانى، يا بنوشته قاموس الاعلام «برخلاف مشهور» محمد بن عماد الدولة، مكنى به ابو الفضل، بهرحال، از افاضل ادبا و اطبّا و وزراى اوائل قرن هشتم هجرت ميباشد كه لقبش رشيد الدين يا رشيد الدولة، شهرتش خواجه رشيد و خواجه رشيد الدين و خواجه رشيد الدولة و رشيد طبيب و رشيد وزير، طبيب مخصوص سلطان اولجايتو خان معروف به شاه خدابنده بود. در اوائل با شغل عطّارى در نهايت پريشانى مى‌گذرانيد، سپس در خط و انشا و