ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٧ - ابو يعلى- محمد
اماميّه ميباشد كه بسيار جليل القدر عظيم المنزلة و كثير الحديث بود، على بن محمد قلانسى تمامى تأليفات او را از خودش روايت نموده و نجاشى با دو واسطه از وى روايت ميكند.
مدفنش در نزديكى قريه مزيديّه در چهار فرسخى سمت شرقى حلّه معروف است و بعضى همين قبر را بحمزة بن موسى بن جعفر ع منسوب دارند، لكن موافق تحقيقى كه از علّامه شهير سيد مهدى قزوينى نقل شده همين قبر از ابو يعلى حمزة بن قاسم است.
سال وفات وى بدست نيامد ولى موافق آنچه از مجالس المؤمنين نقل شده در سال سيصد و سى و نهم هجرت در قيد حيات بوده است و با دو واسطه روايت كردن نجاشى (متوفى بسال ٤٥٠ ه ق- تن) چنانچه اشاره شد نيز اشعار بحيات وى در اواسط قرن چهارم دارد. (تنقيح المقال و كتب رجاليه)
ابو يعلى- عباسى هاشمى
- از علماى قرن پنجم هجرت و از اكابر تلامذه سيد مرتضى علم الهدى (متوفى بسال ٤٣٦ ه ق- تلو) ميباشد كه بسيار عمر نموده است. ابو الفتح جندى گويد كه از وى درس خواندم و از كثرت پيرى قدرت حرف زدن نداشت و او غير از ابو يعلى حمزه مذكور فوق است كه او در اواسط قرن چهارم و در طبقه صدوق اول (متوفى بسال ٣٢٩ ه ق- شكط) و نظراى وى و از اولاد عباس بن على بن ابيطالب ع بود و اين، مجهول الاسم و بقرينه تتلمذ علم الهدى از رجال اواسط قرن پنجم بلكه دور نيست كه تا اواخر آن قرن نيز در قيد حيات بوده و ظاهرا از احفاد عباس بن عبد المطلب و هم غير از ابو يعلى عباسى ذيل است.
(ص ٢٨٨ ج ٨ عن)
ابو يعلى- عباسى هاشمى
- محمد بن محمد، بعنوان ابن الهباية در باب سيّم خواهد آمد.
ابو يعلى- محمد
- بن ابى زرعه باهلى نحوى، معروف به ابو يعلى، از اصحاب مازنى بكر (متوفى بسال ٢٣٠ ه ق- رل) و نكت كتاب سيبويه از او و از مبرّد حاذقتر بوده لكن زود وفات يافته و معلوماتش منتشر نگرديد و سال