اطّلاع بعلوم حكميّه و فنون ادبيّه و صنايع طبّيّه نزد اكابر عصر خود معروف و مسلّم كل بود، بعضى از ارباب سير زياده از حدّش ستوده و او را در فن حكمت كمتر از هيچ كدام از اكابر حكمايش نشمارند. آن فيلاسوف يگانه را اشعار فصيح بليغى كه شاهد صدق اين مدّعا ميباشند بسيار است، در بدايت حال نزد عنترة بن عيسى كه از اجلّاى فقها بوده تتلمذ نموده و احاديث او را مينگاشت. اينك محض پاس حقوق استادى، خود را بدو منتسب داشته و به عنترى معرفى ميكرد چنانچه جزرى گفتن او نيز (كه منسوب به جزيره است) بجهت آن است كه در اواخر عمر، در زمان عماد الدين زنگى سرسلسله اتابكان موصل و حلب (٥٢١- ٥٤٠ ه ق- ثكا- ثم) در شهر جزيره ميزيسته است.

صاحب ترجمه نخست در بغداد بوظائف طبابت مشغول بود، معالجات عجيبه و تدابير غريبه در امزجه بيماران از وى بظهور آمد تا بعد از چهل سالگى، معالجه را ترك كرد، از معاشرت مردمان دورو در جزيره متوطن گرديد، اوقات خود را بتدريس كتب طبّ و حكمت مصروف داشت و بتأليفات متنوعه بسيارى موفق آمد:

١- اقرابادين يا قرابادين كبير ٢- تذكار الفضلاء الحكماء و نزهة الحياة الدنيا ٣- رسالة حركة العالم ٤- رسالة الشعرى اليمانية الى الشعرى الشامية ٥- رسالة العشق الالهى و الطبيعى ٦- رسالة الفرق ما بين الدهر و الزمان و الكفر و الايمان ٧- ديوان اشعار ٨- النور المجتنى من روض الندماء كلمات حكمت‌آميز وى بسيار و از اشعار حكميه او است:

من لزم الصمت اكتسى هيبة		تخفى عن الناس مساويه‌
لسان من يعقل فى قلبه‌		و قلب من يجهل فى فيه‌
احفظ بنى وصيتى و اعمل بها		فالطب مجموع بنص كلامى‌
قدم على طب المريض عناية		فى حفظ قوته مع الايام‌
بالشبه يحفظ صحة موجودة		و الضد فيه شفاء كل سقام‌
قلل نكاحك ما استطعت فانه‌		ماء الحياة تراق فى الارحام‌
و اجعل طعامك كل يوم مرة		و احذر طعامك قبل هضم طعام‌
لاتحقر المرض اليسير فانه‌		كالنار تصبح و هى ذات ضرام‌
لا تهجرن القيى‌ء شهرك انما		كيموسه سبب الى الاسقام‌
ان الحمى عون الطبيعة مسعدا		شاف من الاسقام و الآلام‌