ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٤٢ - ابو قبيصه
ابو القاسم- على بن احمد
- كوفى علوى، معروف به ابو القاسم كوفى و ابو القاسم علوى، نسبت او مابين ارباب رجال و سير محل خلاف و نظر ميباشد بعضى از سادات تقوى و از نسل امام محمد تقى عاش شمرده و برخى از احفاد هرون بن امام موسى الكاظم ع ميدانند. بعقيده جمعى اصلا سيّد و هاشمى نسب نبوده و خودش كذبا مدّعى علويّت شده است، اشتهار او با ابو القاسم علوى نيز از اينجا ميباشد.
بهرحال نخست امامى مذهب و مستقيم الطريقة بوده ولى در اواخر كذّاب و غالى و صاحب بدعت شد. مذهب مخمسه را (كه در باب اوّل بهمين عنوان اشاره نموديم) اختراع كرد، نزد غالى مذهبان منزلتى عظيم يافت، كتب بسيارى كه اغلب آنها مبنى بر غلوّ و فساد مذهب بوده تأليف نمود، چنانچه در حال استقامت عقيده نيز تأليفى داشته است.
١- الاستغاثة يا اغاثة يا بدع ثلثه يا بدع محدثه كه در كتب تراجم بهريك از اين سه اسم نيز مذكور است. اين كتاب از مدارك مستدرك الوسائل بوده و در اول خاتمه آن اعتبار اين كتاب و صحت انتساب آن بابو القاسم كوفى علوى را مبسوطا نگارش داده است ٢- الانبياء ٣- الاوصياء ٤- تثبيت المعجزات المشهورة للنبى ص. شيخ عبد الوهاب معاصر سيد مرتضى، تتميمى براى اين كتاب نوشته كه حاوى معجزات حضرت زهرا و ائمه هدى عليهم السلام بوده و آنرا عيون المعجزات نام كرده است ٥- فساد قول البراهمة ٦- معرفة وجوه الحكمة ٧- مناهج الاستدلال ٨- الوصايا.
وفات ابو القاسم كوفى در ماه جمادى الاولى از سال سيصد و پنجاه و دويم هجرى قمرى در موضع كومى نامى از توابع فسا از نواحى شيراز واقع گرديد. اما قضاوت در نسب او كه اشاره شد موكول بكتب مربوطه ميباشد. از كتابهاى او آنچه را كه در حال استقامت نوشته معتبر و هرآنچه را كه بعد از انحراف تأليف داده و يا مشكوك الحال باشد مردود و از درجه اعتبار ساقط است.
(ص ٣٥ هب و ٣٨٢ ت و ٣٢٢ مستدرك الوسائل و كتب رجاليه)
ابو قبيصه
بفتج قاف، يزيد بن قنافه طائى ملقّب به هلب (بر وزن كتف) كه سرش طاس و بىموى بود، حضرت نبوى ص دست مبارك را بسرش مسح كرده و موى برآمد. (ماده هلب از قاموس)