ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٣٢ - ابو فراس حمدانى- حارث بن ابى العلاء سعيد
گفت، بفاصله چهار سال مستخلص شده و بوطن خود عودت نمود تا بعد از وفات سيف الدولة (٣٥٦ ه ق- شنو) بين ابو فراس و خواهرزادهاش ابو المعالى پسر سيف الدولة اختلاف كلمه واقع شد، ابو فراس بفاصله يكسال در سى و هفت سالگى و يا كمتر از آن در حمص مقتول و سرش از بدن جدا گرديد، بدنش همچنان در روى خاك ماند تا آنكه بعضى از اعراب آمده و دفن و كفنش نمودند.
ابن خلّكان گويد كه مادرش سخينه بعد از استماع اين قضيه چشمهاى خود را بركند، يا آنكه لطمه بصورتش زد تا چشمهايش فروريخت چنانچه در حق مادر محمد بن ابى بكر نيز گويند كه بعد از شنيدن خبر شهادت پسر، از كثرت غصه و غضب خون از پستانهايش جارى گرديد. در كيفيت موت يا قتل ابو فراس و مدفن او اقوال ارباب سير مختلف مىباشد، در آثار عجم گويد قبر ابو فراس در قسطنطنيّه است. پدرش سعيد نيز در ماه رجب سيصد و بيست و سوم هجرت در زمان غيبت صغرى بدست برادرزاده خود ناصر الدولة در موصل مقتول شد. اشعار ابو فراس نوعا در حماسه و مباهات بوده و در مدايح اهل بيت عصمت ع نيز قصائد بسيارى سروده است، ابن شهرآشوب از شعراى اهل بيتش شمرده و بسيارى از اشعارش در يتيمة الدهر ثعالبى مذكور و ديوان او دو مرتبه در بيروت چاپ و از ابيات بعضى از قصائد او است:
و لا خير فى دفع الردى بمذلة |
كما ردها يوما بسوئته عمرو |
|