ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٦٨ - ابو طالب- بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف
بحساب جمل ابجدى قبول اسلام كرده و انگشتان خود را بشكل شصت و سه بر هم نهادى.
نگارنده گويد: اين خبر مبنى بر علم عقود است كه بدون اطّلاع بر حقيقت آن علم، تفهيم و تفهّم آن خارج از امكان ميباشد و ما هم اجمالى از اصول و قواعد آن را در ديباچه قاموس المعارف نگارش دادهايم و آنچه در اينجا بكار آيد همانا دانستن كيفيّت دلالت عدد شصت و سه بر قبول اسلام است. اينك گوئيم اين عدد (چنانچه در معانى الاخبار صدوق هم هست) اشاره به جمله اله احد جواد- ٦٣ ميباشد. بالجملة پس از آنكه جناب عبد المطلب جدّ امجد حضرت رسالت ص در حدود شش و هفت سالگى آن حضرت وفات يافت جناب ابو طالب در حفظ و حراست و خدمت و صيانت آن حضرت وظائف لازمه مساعدت را معمول داشت، سفرا و حضرا جان فدا و بلاگردان آن وجود مقدّس بود و پيش از بعثت، مسافرت شام هم بمصاحبت آن خير الانام بوده است، بعد از بعثت نيز با قوت تمام مانع از هجوم و ازدحام اعادى بر سر آن وجود مقدّس بود و از اشعار او است كه در مدح آن حضرت سروده است:
و ابيض يستسقى الغمام بوجهه |
ثمال اليتامى عصمة للأرامل |
|
يلوذ به الهلاك من آل هاشم |
فهم عنده فى نعمة و فواضل |
|