ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٥٧ - ابو الصباح- ابراهيم بن نعيم
سال يك هزار و هشتاد و ششم هجرت بنايش نهاده و املاك بسيارى براى آن مدرسه و طلّاب علوم دينيّه وقف كرده است و سه سال پيش نيز كتابهاى بسيارى وقف طلّاب دينيّه نموده بود. كتاب دقائق الخيال نيز از آثار قلمى او است كه رباعيّات متقدّمين و متأخّرين شعر او را بترتيب حروف هجا با تعيين شاعرش جمع و تدوين نموده است. سال وفاتش بدست نيامد و ظاهرا نام اصليش نيز ابو صالح است.
(ص ٤٣٠ ج ٦ اعيان الشيعة)
ابو صالح- شيخ محمد مهدى
- در باب اوّل بعنوان صالح افتونى مذكور است.
ابو الصباح
در اصطلاح رجالى ابراهيم بن نعيم كنانى كوفى عبدى مذكور ذيل و حكم بن عمير همدانى و بعضى ديگر است.
ابو الصباح- ابراهيم بن نعيم
- عبدى كنانى كوفى، از ثقات و معتمدين محدّثين شيعه از اصحاب صادقين ع بوده بلكه از حضرت امام موسى ع نيز روايت نموده است. از اعيان و اعلام دين و افاضل فقهاى اصحاب ائمّه ع و مراجع و رؤساى ايشان و در احكام دينيّه مرجع فتوى و حرام و حلال بود. بالجملة ممدوح تمامى علماى رجال و يكى از اصحاب اصول اربع مأة مشهوره بوده و اخبار بسيارى نيز در مدح وى وارد و حضرت صادق ع از كثرت وثاقت و اعتدال و استقامت وى ميزانش ناميده و بدو فرمودند: انت ميزان لا عين فيه يعنى تو ميزانى هستى بغايت معتدل كه هردو كفّهاش برابر بوده و يكى از آنها زيادتى بديگرى ندارد. وفات او بعد از يكصد و هفتادم هجرت واقع گرديد. ناگفته نماند كه نعيم بر وزن كميل و عبدى هم منسوب به عبد القيس يكى از پدران ابو الصباح است چنانچه در كلمات بعضى از اجلّه او را ابن عبد القيس هم ناميدهاند و كنانى هم بكسر كاف منسوب به كنانة بن خزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر است كه سرسلسله و پدر قبيله مشهورهاى از قبائل عرب بوده و كنيهاش ابو النضر و جدّ اعلاى چهاردهمين حضرت نبوى ص است. (ص ٢٣ هب و ٦٨١ ج ١ مه و كتب رجاليه)