خليفه عباسى (٣٨١- ٤٢٢ ه ق- شفا- تكب) معاصر بود، پدرش نخست كيش زردشتى داشته تا در ابتداى استيلاى ديالمه برفارس دين مقدّس اسلامى را پذيرفت، ابو اسحق و و ديگر فرزندان او نيز در اوان اسلام پدر بوجود آمدند. چون ابو اسحق بحدّ رشد رسيد بعد از تحصيل مقدمات و فنون ادبيّه بخدمت بسيارى از مشايخ و اصحاب حديث رسيده و بمدارج عاليه كمالات متنوعه معقولى و منقولى ارتقا يافت تا مرجع مشايخ عرفاى وقت خود شد، در بلاد بسيارى خانقاه و تكايا بنا نهاده و اشخاصى را براى پذيرائى فقرا و مساكين واردين آنجا تعيين نمود، با ابن سينا مكالمات عرفانى داشت و در اثر اهتمامات وى بيست هزار نفر گبر و يهود، دين مقدّس اسلامى را پذيرفتند. پيوسته با كفّار و مذاهب باطله طريق مبارزت مى‌پيموده و بهمين جهت او را شيخ غازى گويند.

وفات او بسال چهار صد و بيست و ششم هجرت در هفتاد و يك سالگى در شيراز واقع شد و بنوشته آثار عجم در كازرون در خانقاهى كه موسوم باسم خود او ميباشد مدفون گرديد. بزعم بعضى، صاحب ترجمه همان شيخ ابو اسحق معروف به سبزپوشان است و لكن در آثار عجم اين عقيده را تغليط كرده و گويد سبزپوشان از مرتاضين و عرفا بود، با ايلات ميزيسته و ييلاق و قشلاق مينمود، در درّه وسيعى نزديكى كوهى در سه فرسخى سمت جنوبى شيراز مدفون و در جلو مرقد او مهتاب با وسعتى است و از تاريخ وفاتش اطلاعى نيست.

(ص ٥٩ ج ٤ مه و ٣٢٦ و ٤٩٢ عم و ٤٣ ج ١ فع)

ابو اسحق- ابراهيم بن على‌

- ذيلا بعنوان ابو اسحق شيرازى مذكور است.

ابو اسحق- ابراهيم بن محمد بن ابراهيم‌

- بعنوان اسفرايينى نگارش يافته است.

ابو اسحق سبزپوشان‌

فوقا ضمن ابو اسحق ابراهيم بن شهريار تذكّر داديم.

ابو اسحق سبيعى- عمر

- يا عمرو بن عبد اللّه بن على بن احمد همدانى كوفى تابعى، خواهرزاده يزيد بن حصين از شهداى كربلا ميباشد كه بنوشته ابن خلّكان شرف حضور مبارك حضرت امير المؤمنين ع را درك و ابن عباس و ديگر اصحاب را نيز ديدار كرده است. شعبه و اعمش و سفيان ثورى از وى روايت كرده‌اند و بنا بنقل‌