اصول فقه شيعه - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٧٩ - تعريف مطلق

مقصد پنجم: مطلق و مقيّد

تعريف مطلق‌

در تعريف مطلق اين گونه گفته شده است: «المطلق ما دلّ على معنىً شايع في جنسه»، [١] يعنى مطلق عبارت از چيزى است كه دلالت مى‌كند بر معنايى كه آن معنا در جنس خودش شيوع و سريان دارد. اين تعريف، در كلمات اصوليين- از جهت جامعيّت و مانعيّت- مورد بحث واقع شده است. ولى مرحوم آخوند معتقد است اين گونه تعاريف، از قبيل تعاريف حقيقى نيستند كه جامعيّت و مانعيّت در مورد آنها مطرح باشد، بلكه اين‌ها از قبيل «سعدانة نبت» و به عنوان تعريف لفظى (/ شرح الاسم) مى‌باشند و مقصود از اين تعاريف اين است كه انسان آشنايى مختصرى با مدلول لفظ پيدا كند و لازم نيست همه افراد را در بر گرفته و همه اغيار را خارج كند. بنابراين ضرورتى ندارد كه پيرامون آنها بحث شود و اشكالات آنها مورد بررسى قرار گيرد. [٢]

[١]- قوانين الاصول، ج ١، ص ٣٢١، مرحوم آخوند فرموده است: «عرّف المطلق بأنّه ما دلّ على شايع في جنسه». كفاية الاصول، ج ١، ص ٣٧٦

[٢]- كفاية الاصول، ج ١، ص ٣٧٦