امام محمد باقر عليه السلام در قول خداى عزّوجلّ: «وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌»[١] روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «ايشان خويشان رسول خدا صلى الله عليه و آله اند و خمس از براى خدا و رسول صلى الله عليه و آله و از براى ما است».

١٤٢٣/ ٣. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حفص بن بَخترى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «انفال، آن چيزى است كه اسب و شترى بر آن تاخته نشود، يا گروهى كه مصالحه كرده باشند، يا قومى كه به دست خويش داده باشند و هر زمين ويران كه آباد نباشد و اندران وادى‌ها (و ظاهر اين است كه مراد از آن، دشت‌ها باشد. و مرجع در آن چنانچه گفته‌اند به سوى عرف است مانند سرهاى كوه) حاصل آن‌كه آنچه به تفصيل مذكور گرديد، مال رسول خدا صلى الله عليه و آله است و همه اينها بعد از پيغمبر، از براى امام است كه آن را در هر جا كه خواهد مى‌گذارد و صرف مى‌نمايد».

١٤٢٤/ ٤. على بن ابراهيم بن هاشم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از بعضى از اصحاب ما، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «خمس، از پنج چيز داده مى‌شود: از غنيمت‌ها و غوّاصى كردن كه به آب فرو روند و مرواريد و غير آن بيرون آورند و از گنج‌ها و مال‌ها كه دفن كرده باشند و از معدن‌ها و نمكزار، كه خمس از هر يك از اين اقسام، گرفته مى‌شود و از براى اين‌كه خدا خمس را از برايش قرار داده، قرار مى‌دهند. و چهار خمس آن خمس، تقسيم مى‌شود در ميان آن‌كه بر تحصيل آن جنگ كرده و صاحب آن و خمس تقسيم مى‌شود در ميان آنان كه خدا آن را از براى ايشان قرار داده بر شش حصّه: يك حصّه از براى خداست، و يك حصّه از براى رسول خدا صلى الله عليه و آله، و يك حصّه از براى خداوندان خويشى نسبت به رسول، و يك حصّه از براى يتيمان، و يك حصّه از براى بيچارگان، و يك حصّه از براى رهگذريان. پس حصّه خدا و حصّه رسول خدا از براى صاحبان امر امامت و خلافت است بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله از روى ارث، و سه حصّه از براى اوست: دو حصّه از روى وراثت و يك حصّه كه قسمت شده از براى او از جانب خدا. و همه نصف اصل خمس، از براى اوست و نصف باقى‌مانده خمس در ميان اهل بيت آن حضرت تقسيم مى‌شود. پس يك حصّه از براى يتيمان ايشان است، و يك حصّه از براى بيچارگان ايشان، و يك حصّه از براى‌

[١]. انفال، ٤١.