خدا را حمد نكردى؟» و نيز مى‌گويد كه: بعد از آن، بر امام محمد تقى عليه السلام داخل شدم و امر فرمود كه مرا چيزى دادند، گفتم: الحمد للَّه. حضرت به من فرمود كه: «ادب ياد گرفتى».

١٣١٧/ ٩. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از احمد بن محمد بن عبداللَّه، از محمد بن سِنان روايت كرده است كه گفت: بر امام على نقى عليه السلام داخل شدم، پس فرمود كه:

«اى محمد، آيا مصيبتى به آل فرج رسيد؟» عرض كردم كه: عُمر مُرد. فرمود كه: «الحمد للَّه»، تا آن كه بيست و چهار مرتبه شمردم كه اين را فرمود.

من عرض كردم كه: اى آقاى من، اگر مى‌دانستم كه اين خبر تو را شاد مى‌گرداند، هر آينه به خدمت تو مى‌آمدم با پاى برهنه و همه جا مى‌دويدم. فرمود كه: «اى محمد، آيا نمى‌دانى كه عُمر خدا او را لعنت كند، به پدرم محمد بن على عليه السلام چه گفت؟» محمد مى‌گويد كه: عرض كردم: نه، حضرت فرمود كه: «با پدرم در باب چيزى گفت كه تو را چنان گمان مى‌كنم كه مست باشى. پدرم گفت: بار خدايا اگر مى‌دانى كه من شام كرده‌ام و از براى رضاى تو روزه‌دار بوده‌ام، او را مزه تاراج رفتن مال و خوارى اسيرى بچشان. پس به خدا سوگند كه روزى چند نرفت كه مال او و آنچه داشت، به تاراج رفت. بعد از آن او را به اسيرى گرفتند و او همين است كه مرده. خدا او را رحمت نكند و خداى عزّوجلّ پدرم را بر او يارى كرد و غالب گردانيد و خدا هميشه دوستان خويش را بر دشمنانش يارى مى‌دهد».

١٣١٨/ ١٠. احمد بن ادريس، از محمد بن حَسّان، از ابوهاشم جعفرى روايت كرده است كه گفت: با امام محمد تقى عليه السلام نماز كردم در مسجد مسيّب، و با ما نماز كرد در سمت قبله، در موضع هموارى. و جعفرى ذكر كرد كه اين درخت سدرى كه در مسجد است، خشك بود و يك برگ بر آن نبود. پس حضرت آبى طلبيد و وضو ساخت در زير آن درخت سدر، و آن سدر زنده شد و برگ بيرون آورد و در همان سال بار برداشت.

١٣١٩/ ١١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از حجّال و عمرو بن عثمان، از مردى از مردم مدينه، از مُطَرِّفى كه گفت: ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام از دنيا درگذشت و مرا بر آن حضرت چهار هزار درم بود (كه اين مبلغ از آن حضرت طلب‌كار بودم) با خود گفتم كه: مال من رفت و عائد من نخواهد شد.

پس امام محمد تقى عليه السلام به سوى من فرستاد كه: «چون فردا شود به نزد من بيا، و بايد كه ترازو و سنگ‌ها با تو باشد». بعد از آن بر حضرت امام محمد تقى عليه السلام داخل شدم، به من‌