عيسى بن سليمان، از مفضّل بن عمر، از خيبرى و يونس بن ظبيان كه گفتند: شنيديم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هيچ چيز به سوى خدا دوست‌تر نيست از بيرون كردن درم‌ها و رسانيدن آنها به امام. و به درستى كه خدا درم را از براى آن‌كه آن را به امام عليه السلام داده، در بهشت مانند كوه احد مى‌گرداند». بعد از آن فرمود كه: «خدا در كتاب خويش مى‌فرمايد كه: «مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً»[١]؛ يعنى: كيست آن كسى كه قرض دهد خدا را قرض نيكو كه در آن قرض دادن منّت نگذارد، پس خدا آن را مضاعف گرداند از براى او اضعاف و زيادتى‌هاى بسيار» و حضرت فرمود: «به خدا سوگند كه اين در باب صله امام و مخصوص آن است».

١٤١٦/ ٣. و به همين اسناد، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از حمّاد بن ابى طلحه، از معاذ- صاحب عباها- روايت است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «به درستى كه خدا از خلق خويش به قرض نخواسته آنچه را كه در دست ايشان است از روى حاجتى كه به آن داشته باشد و آنچه از براى خداست از هر حقّ كه باشد. جز اين نيست كه همان از براى ولى اوست».

١٤١٧/ ٤. از احمد بن محمد، از على بن حَكم، از ابوالمغراء، از اسحاق بن عمّار، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت را سؤال كردم از قول خداى عزّوجلّ:

«مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً»؛ يعنى: «كيست آن كسى كه قرض دهد خدا را قرض نيكو؟ پس خدا آن را زياد گرداند از براى او و او راست مزدى نيكو و خوب» حضرت فرمود كه: «اين آيه، در باب صله امام فرود آمده است».

١٤١٨/ ٥. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از حسن بن ميّاح، از پدرش روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «اى ميّاح، يك درم كه امام به آن پيوند شود وزن آن در ترازوى اعمال، از كوه احد سنگين‌تر و بزرگ‌تر است».

١٤١٩/ ٦. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از بعضى از مردان خويش كه راوى حديث‌اند، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «يك درم كه امام به آن پيوند شود، بهتر است از دو هزار هزار درم كه در آنچه غير آن باشد از راه‌هاى خير،

[١]. بقره، ٢٤٥.