گفت: به خدمت امام رضا عليه السلام عرض كردم كه: مردى برادرت ابراهيم را گول زده، و براى او ذكر كرده كه پدرت در حيات است، و ذكر كرده كه تو مى‌دانى از اين، آنچه را كه او نمى‌داند.

حضرت فرمود: «سبحان اللَّه! رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌ميرد و موسى عليه السلام نمى‌ميرد. به خدا سوگند، كه موسى از دنيا در گذشت، چنانچه رسول خدا صلى الله عليه و آله در گذشت، وليكن خداى تبارك و تعالى، هميشه از آن روزى كه روح پيغمبر خود صلى الله عليه و آله را قبض فرموده، و بيا بكش به پايين، تا امروز، بر فرزند از عجم‌ها به اين دين، منّت گذاشته و مى‌گذارد، و آن را از خويشان پيغمبر صلى الله عليه و آله و غير ايشان، منع فرموده و مى‌فرمايد. پس به اين فرزندان عجم‌ها عطا مى‌شود، و از اين جماعت خويشان پيغمبر منع مى‌شود». و فرمود كه: «در اول ماه ذى الحجه هزار اشرفى قرض او را ادا كرده‌ام، بعد از آن‌كه نزديك شده بود كه زنان خود را طلاق گويد و بندگان خويش را آزاد كند، وليكن شنيده‌اى كه يوسف از برادران خود چه كشيد».

٩٩١/ ٣. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از وشّاء روايت كرده است كه گفت: به خدمت امام رضا عليه السلام عرض كردم كه: مردم از تو روايت كرده‌اند در باب وفات امام موسى كاظم عليه السلام، كه مردى به تو عرض نمود كه: اين را به گفته سعيد- كه خادم امام موسى است- دانسته‌اى؟

حضرت فرمود كه: «سعيد آمد بعد از آن‌كه من به آن علم به هم رسانيده بودم، پيش از آن‌كه او بيايد».

وشّاء گفت: و از آن حضرت شنيدم كه مى‌فرمود: «امّ فَروه- دختر اسحاق- را كه يكى از زن‌هاى امام موسى است، در ماه رجب طلاق گفتم، يك روز بعد از وفات امام موسى عليه السلام».

عرض كردم كه: او را طلاق گفتى با آن‌كه به وفات امام موسى عليه السلام عالم بودى. فرمود: «آرى».

عرض كردم كه: پيش از آن‌كه سعيد بر تو وارد شود؟ فرمود: «آرى».

(و بعضى اين طلاق را بر معنى لغوى حمل كرده‌اند و گفته‌اند كه: كنايه است از بيرون كردن امّ فَروه از خانه آن حضرت. و بعضى گفته‌اند كه: اين طلاق، به جهت انداختن اوست از زوجيت معصوم، چنانچه رسول، امير المؤمنين- صلوات اللَّه عليهما- را وكيل فرموده بود در باب طلاق زنان خود؛ كه هر يك از ايشان كه آن حضرت را نافرمانى كند، او را طلاق گويد و از شرافت مادر مؤمنان بودن بيندازد).

٩٩٢/ ٤. محمد بن يحيى، از محمد بن حسين، از صفوان روايت كرده است كه گفت: به‌