(تتّمه حديث:) به درستى كه خدا شما را برگزيده و بر ديگران زيادتى داده و از گناهان و عيب‌ها پاك و پاكيزه گردانيده، و شما را اهل بيت پيغمبر خويش گردانيده، و علم خود را به شما سپرده، و كتاب خود را (كه قرآن است، يا همه كتاب‌هاى آسمانى را) به شما ميراث داده، و شما را صندوق علم خود و عصاى عزّت خود ساخته، و براى شما مثل و داستانى از نور خود زده و بيان فرموده، و شما را از لغزش نگاه داشته، و از فتنه‌ها ايمن گردانيده‌[١]. پس تسلّى يابيد به صبر و تسلّى كه خدا به شما عطا فرموده؛ زيرا كه خدا رحمت خود را از شما بر طرف نمى‌كند، و نعمت خويش را از شما زائل نمى‌گرداند.

پس، شماييد اهل خداى عزّوجلّ و مخصوصان او، كه به ايشان نعمت خدا و عطا و آسايش او بر مردم كامل و تمام شده، و جدايى به هم جمع گرديده، و سخن خدا و دين وى سر به هم آورده، و شماييد دوستان خدا و صاحب اختياران خلائق از جانب او.

پس، هر كه ولايت شما را اختيار كند، و شما را دوست دارد، رستگارى يافته، و هر كه بر شما ستم كند، و حقّ شما را از شما بگيرد، نيست و نابود خواهد شد. دوستى شما از جانب خدا در كتابش (كه قرآن است) واجب است بر بندگان مؤمن خدا. پس خدا قادر است بر يارى كردن شما؛ هر وقت كه خواهد و مصلحت داند.

پس، صبر كنيد به جهت عواقب امور و آخر كارها؛ زيرا كه بازگشت آنها به سوى خدا خواهد بود، و منتظر عاقبت خير باشيد. و به تحقيق كه پيغمبر صلى الله عليه و آله شما را به رسم امانت به خدا سپرد، و خدا شما را كه امانت پيغمبريد، قبول فرمود و شما را به رسم امانت سپرد به دوستان مؤمن خود كه در زمينند.

پس هر كه امانت خدا را ادا كند (به اين‌كه در حفظ شما كوتاهى نكند، و آنچه شرط امانت‌دارى است به جا آورد)، خدا جزاى راستى و راست‌گويى او را به او عطا فرمايد. و شماييد امانت سپرده شده (كه پيغمبر صلى الله عليه و آله شما را به خدا سپرده، و خدا شما را به مؤمنان سپرده)، و از براى شماست دوستى واجب و فرمان‌بردارى مفروض (كه خدا آن را بر مردم واجب گردانيده).

[١]. و فتنه، به معنى آزمايش و حيرت و گمراهى و كفر و عذاب و رسوايى است. و به معنى مختلف شدن در رأى‌ها نيزمى‌باشد.( مترجم)