كه تنها به جا آورده باشد، از براى او بنويسد. و هر كه از شما يك نماز سنّتى را در وقت خود به جا آورد، خدا از برايش به آن يك نماز، ده نماز سنّتى را بنويسد. و هر كه از شما يك حسنه را به عمل آورد، خدا به آن يك حسنه، بيست حسنه از برايش بنويسد. و خداى عزّوجلّ حسنات مؤمن از شما را افزون مى‌كند، در حالتى كه افزوده شده باشد مكرّر و پياپى، هرگاه عمل‌هاى خود را نيكو گرداند، و عبادت و ديندارى كند به تقيّه و پرهيز بر دين و امام و جان خويش و زبان خود را نگاه دارد از آنچه نبايد گفت. به درستى كه خداى عزّوجلّ كريم است».

عرض كردم كه: فداى تو گردم، به خدا سوگند كه مرا در عمل كردن راغب گردانيدى (و برانگيختى مرا بر آن)، وليكن دوست مى‌دارم كه بدانم چگونه ما در اين روزگار، بهتر شده‌ايم از روى اعمال از اصحاب امامى كه ظاهر باشد از شما در زمان دولت حقّ، با آن‌كه ما بر يك دينيم؟ فرمود: «زيرا كه شما بر ايشان پيشى گرفته‌ايد به سوى داخل شدن در دين خداى عزّوجلّ و به سوى نماز و روزه و حجّ و به سوى هر خوبى و دانشى و به سوى عبادت خداى عزّذكره در حال پنهانى از دشمنان خود، با امام خويش كه پنهان است، و شما او را اطاعت مى‌كنيد، و با او صبر مى‌نماييد، و دولت حق را انتظار مى‌كشيد، و بر امام و جان‌هاى خود ترسانيد از پادشاهان ستم‌كار، و نظر مى‌كنيد به حقّ امام و حقّ‌هاى خود و مى‌بينيد كه در دست‌هاى ستم‌كاران است كه شما را از آن منع كرده‌اند، و شما را ناچار ساخته‌اند به سوى كشت دنيا و تحصيل متاع دنيوى و طلب معاش و اسباب زندگانى با صبر بر دين و عبادت و اطاعت امام، و ترس از دشمنان خويش. پس به اين سبب خداى عزّوجلّ عمل‌ها را براى شما مضاعف گردانيده، پس گوارا باد شما را».

عرض كردم كه: فداى تو گردم، هر گاه چنين باشد، رأى ما نيست (و بنابر بعضى از نسخ، آرزو نمى‌كنيم) در اين هنگام، كه از جمله اصحاب حضرت قائم عليه السلام باشيم و حقّ ظاهر شود، با آن‌كه ما امروز در حال امامت و اطاعت تو افضليم از روى عمل‌ها از اصحاب دولت حق و عدالت.

حضرت فرمود كه: «سبحان اللَّه! آيا دوست نمى‌داريد كه خداى تبارك و تعالى حق و عدالت را در جميع بلاد ظاهر گرداند، و سخن را جمع كند (و اختلافى در آن نباشد، كه همه دين‌ها يك دين شود) و در ميانه دل‌هايى كه با هم اختلاف دارند، الفت و آميزش دهد، و مردم خداى عزّوجلّ را نافرمانى نكنند، و در زمين حدود خدا در ميان خلائق بر پا شود، و خدا