١١٨٢/ ٣. محمد بن يحيى، از سَلمة بن خطّاب، از على بن سيف، از عبّاس بن عامر، از احمد بن رِزق غُمْشانى، از محمد بن عبدالرحمان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «دوستى ما، دوستى خداست كه هيچ پيغمبرى هرگز مبعوث نشده، مگر با آن».

١١٨٣/ ٤. محمد بن يحيى، از عبداللَّه بن محمد بن عيسى، از محمد بن عبدالحميد، از يونس بن يعقوب، از عبدالأعلى روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هيچ پيغمبرى هرگز نيامده، مگر با معرفت به حقّ ما و افزونى دادن ما بر هر كه غير ما باشد».

١١٨٤/ ٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن اسماعيل بن بزيع، از محمد بن فُضيل، از ابوالصّباح كِنانى، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت:

شنيدم از آن حضرت كه مى‌فرمود: «به خدا سوگند كه در آسمان، هفتاد صف از فرشتگان هستند كه اگر همه اهل زمين جمع شوند و خواسته باشند كه شماره هر صفى از ايشان را احصا كنند، نتوانند كه ايشان را بشمارند، و همه ايشان به دوستى ما ديندارى مى‌كنند، و به آن، خدا را مى‌پرستند».

١١٨٥/ ٦. محمد، از احمد بن محمد، از ابن محبوب، از محمد بن فُضيل، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «ولايت على نوشته شده است در همه صحيفه‌هاى پيغمبران، و هرگز خدا پيغمبرى را نمى‌فرستاد، مگر با اعتقاد به پيغمبرى محمد صلى الله عليه و آله و وصيّت على عليه السلام».

١١٨٦/ ٧. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از محمد بن جمهور روايت كرده است كه گفت: حديث كرد ما را يونس، از حمّاد بن عثمان، از فُضيل بن يسار، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: «خداى عزّوجلّ على عليه السلام را نصب كرد كه نشانه‌اى باشد در ميانه آن جناب و آفريدگانش. پس، هر كه او را بشناسد، مؤمن است و هر كه او را انكار كند، كافر است، و هر كه او را نشناسد بى آن‌كه اقرار و انكارى داشته باشد، گمراه است، و هر كه با او چيزى را نصب كند در باب ولايت، مشرك است، و هر كه بيايد در روز قيامت با ولايت آن حضرت، داخل بهشت مى‌شود».