از مفضّل روايت كرده است كه گفت: به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه: چگونه بوديد در وقتى كه در صورت سايه‌ها و روح‌هاى بى‌بدن بوديد؟ فرمود كه: «اى مفضّل، ما در نزد پروردگار خويش بوديم و كسى غير از ما در نزد آن جناب نبود، و در سايه‌بانِ سبزى، او را تسبيح و تقديس و تهليل و تمجيد مى‌كرديم، و غير از ما، هيچ فرشته مقرّب و هيچ صاحب روحى نبود تا آن‌كه اراده خدا به آفريدن چيزها تعلّق گرفت. پس آنچه را كه خواست آفريد، به آن كيفيّتى كه خواست؛ از فرشتگان و غير ايشان. بعد از آن، علم اينها را به ما رسانيد و خبر اينها را به ما داد».

١١٩٩/ ٨. سهل بن زياد، از محمد بن وليد روايت كرده است كه گفت: شنيدم از يونس بن يعقوب، از سِنان بن طَريف، از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌گفت: آن حضرت فرمود كه: «ما اوّل اهل بيتى هستيم كه خدا نام‌هاى ما را مشهور ساخت با تعظيم و تكريم. به درستى كه آن جناب چون آسمان‌ها و زمين را آفريد، منادى را امر فرمود كه: ندا كند. پس سه مرتبه اين ندا در داد كه: أشْهَدُ أنَّ لا الهَ الّا اللَّه، يعنى: «گواهى مى‌دهم كه نيست خدايى، مگر خدا كه جامع جميع صفات كمال است». و سه مرتبه: أشْهَدُ انّ محمداً رسول اللَّه، يعنى: «گواهى مى‌دهم كه محمد فرستاده خدا است». و سه مرتبه: أَشْهَدُ انّ عَليّاً اميرالمؤمنين حقّاً، يعنى: گواهى مى‌دهم كه على پادشاه مؤمنان است از روى راستى و درستى».

١٢٠٠/ ٩. احمد بن ادريس، از حسين بن عبيداللَّه صغير، از محمد بن ابراهيم جعفرى، از احمد بن على از محمد بن عبداللَّه بن عمر بن على بن ابى‌طالب عليه السلام، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «خداى تعالى بود در وقتى كه هيچ بودى نبود. پس بودْ و جاى بودْ را خلق فرمود، و نور همه نورها را كه همه نورها از آن منوّر و نورانى شدند، آفريد و در آن نور، روان ساخت از نور خويش كه نورها از آن منوّر شدند، و آن نورى است كه محمد و على را از آن آفريد. پس هميشه محمد و على، دو نورى بودند كه اوّل بودند؛ زيرا كه هيچ چيز پيش از ايشان، به هستى نرسيده بود. پس ايشان متّصل با هم روان بودند؛ پاك و پاكيزه در صلب‌هاى پاك تا عبدالمطّلب و از آنجا از هم جدا شدند و در پشت دو كس پاك قرار گرفتند:

يكى در صُلب عبداللَّه و يكى در صلب ابوطالب عليهما السلام».

١٢٠١/ ١٠. حسين از محمد بن عبداللَّه، از محمد بن سنان، از مفضّل، از جابر بن يزيد روايت كرده است كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه: «اى جابر، به درستى كه خدا، اوّل‌