آن رعيت در اعمال خويش نيكوكار و پاكيزه باشد، و هر آينه عفو مى‌كنم از هر رعيتى در اسلام كه ديندارى نموده باشد، به دوستى هر امام عادلى كه از جانب خدا باشد؛ هر چند كه آن رعيت فى نفسه ستم‌كار و بدكردار باشد».

٩٧٧/ ٥. على بن محمد، از ابن جمهور، از پدرش، از صفوان، از ابن مسكان، از عبداللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: حضرت فرمود: «به درستى كه خداى عزّوجلّ شرم نمى‌كند كه عذاب كند گروهى را كه ديندارى و اعتقاد مى‌كنند به امامى كه از جانب خدا نيست؛ هر چند كه در اعمال خويش نيكوكار و پاكيزه باشند. و به درستى كه خدا شرم مى‌كند كه عذاب كند گروهى را كه ديندارى و اعتقاد مى‌كنند به امامى كه از جانب خدا باشد؛ هر چند كه در اعمال خويش ستم‌كار و بدكردار باشند».

٨٧. باب در بيان حال كسى كه بميرد، و او را امامى از ائمه هدى عليهم السلام نباشد. و اين باب تتمه باب اول است‌

٩٧٨/ ١. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از حسن بن على وشّاء، از احمد بن عائذ، از ابن اذينه، از فُضيل بن يسار روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام روزى ما را در سخن ابتدا فرمود، و فرمود كه: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هركه بميرد، و او را امامى نباشد، مردنش به روش مردن جاهليت است».

عرض كردم كه: رسول خدا صلى الله عليه و آله اين سخن را فرمود؟ فرمود: «بلى، به خدا سوگند كه فرمود». عرض كردم: پس هر كه بميرد، و او را امامى نباشد، مردنش به روش مردن جاهليت است؟ فرمود: «آرى».

٩٧٩/ ٢. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از وشّاء كه گفت: حديث كرد مرا عبدالكريم بن عمرو، از ابن ابى يعفور كه گفت: از امام صادق عليه السلام درباره اين فرموده رسول خدا صلى الله عليه و آله كه: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، به مرگ جاهلى مرده»، عرض كردم: به مرگ جاهلى؟ فرمود: «مرگ در گمراهى ... عرض كردم: هر كس امروز بميرد و امامى نداشته باشد، به مرگ جاهلى مرده؟ فرمود: «آرى».

٩٨٠/ ٣. احمد بن ادريس، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان، از فُضيل، از حارث بن مغيره روايت كرده است كه گفت: به امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه: رسول خدا صلى الله عليه و آله‌