درست‌تر است. ان شاءاللَّه. و آن حضرت عليه السلام وفات فرمود در طوس در دهى كه آن را سَناباد مى‌گويند و دورى آن از نوقان به قدر يك خواندن است (كه يكى ديگرى را بخواند و آواز كند. و در بعضى از نسَخ كافى، موقان به ميم است و شايد كه آن معرّب نوقان باشد). و آن حضرت عليه السلام در سَناباد مدفون شد و مأمون او را از مدينه طيّبه بيرون آورده بود به سوى مرو از راه بصره و فارس، و چون مأمون از مرو بيرون آمد و به جانب بغداد سفر كرد، آن حضرت را با خود بيرون برد و در عرض راه در اين ده وفات فرمود. و مادر آن حضرت كنيزى است كه او را امّ البنين مى‌گفتند.

١٢٩٨/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از ابن محبوب، از هشام بن احمر روايت كرده است كه گفت: امام موسى كاظم عليه السلام به من فرمود كه: «آيا دانستى كه كسى از اهل مغرب آمده باشد؟» عرض كردم: نه، فرمود: «بلى، مردى آمده است. پس با ما روانه شو تا برويم»، و سوار شد و من با آن حضرت سوار شدم و رفتيم تا به آن مرد رسيديم، ديديم كه مردى است از مردم مدينه و كنيزانى چند با اوست. من به آن مرد گفتم كه: كنيزان خود را به من بنما، پس هفت كنيز را به ما نمود و هر يك را كه مى‌آورد حضرت امام موسى عليه السلام مى‌فرمود كه: «مرا در اين حاجتى نيست و اين را نمى‌خواهم». پس فرمود كه: «كنيز ديگر به ما بنما». بنده فروش عرض كرد كه: ديگر كنيزى در نزد من نيست، مگر يك كنيز بيمار. حضرت فرمود كه: «تو را چه زيان مى‌رسد اگر آن را به ما بنمايى؟» بنده فروش بر آن امر ابا و امتناع كرد و كنيز را ننمود.

پس حضرت بازگشت، بعد از آن در فرداى آن روز مرا فرستاد و فرمود كه: «به آن بنده فروش بگو كه: آخر قيمتى كه در باب اين كنيز در نظر دارى چند است و به چند كم‌تر نمى‌فروشى؟ و چون بگويد كه چنين و چنين (يعنى: قيمت آن كنيز را معين كند)، بگو كه: من او را به اين قيمت گرفتم».

راوى مى‌گويد كه: پس من به نزد آن مرد آمدم و آنچه را كه حضرت به من فرموده بود، گفتم. گفت كه: من اراده نكرده‌ام كه او از فلان مبلغ كم‌تر بفروشم. من گفتم كه: او را به اين مبلغ گرفتم. گفت كه: اين كنيز از براى تو، وليكن مرا خبر ده كه آن مردى كه ديروز همراه تو بود كه بود؟ گفتم كه: مردى است از بنى‌هاشم. گفت: از كدام بنى‌هاشم؟ گفتم كه: بيشتر از اين در نزد من نيست (و زياده بر اين قدر، معرفت ندارم). گفت: تو را از اين كنيز خبر دهم. به درستى كه‌